Γιατί με την Εθνική Αυτονομία;



του Φαιού Λύκου

Αυτό το ερώτημα μπορεί να απαντηθεί εύκολα, αν κάποιος εξετάσει την πολεμική των Σιωνιστικών Κατοχικών Κυβερνήσεων ενάντια στο Εθνικοσοσιαλιστικό Κίνημα. Ξανά και ξανά τα πολιτικά κόμματα, οι ανοιχτές οργανώσεις έγιναν στόχος επιθέσεων από το σύστημα και τις γνωστές εφεδρείες του που είναι από μέλη της antifa μέχρι τους κρατιστές και φυσικά τους ασφαλίτες. Σε πανευρωπαϊκό επίπεδο έλαβαν μέρος διάφορες απαγορεύσεις  με γελοίους ισχυρισμούς και ακολούθησαν μαζικές έρευνες σε οικίες συναγωνιστών με αποτέλεσμα οι Πολιτικοί Στρατιώτες να μην μπορούν να δράσουν τόσο σε τοπικό όσο και σε εθνικό επίπεδο αφού υπολόγιζαν σε άλλες διαδικασίες για την μελλοντική συνέχιση του αγώνα.

Πολύτιμος χρόνος και ενέργεια μπορεί να χαθεί όταν περιμένει κάποιος τους «κομματικούς φωστήρες» να δώσουν λύσεις σε σύνθετα προβλήματα ή να μην μπορούν τελικά να υπερβούν τα εμπόδια που ενισχύει το ίδιο το Κράτος και φυσικά το γνωστό παρακράτος. Οι δομές των κλασσικών κομμάτων δεν διακρίνονται για την ευκινησία τους απέναντι σε καταστάσεις κρίσιμες για τους Συντρόφους και τις Συντρόφισσες.

Από τις αρχές της δεκαετίας του ’90 οι Ευρωπαίοι Σύντροφοι αποφάσισαν να προχωρήσουν στην δημιουργία Αυτόνομων δομών και αρχών. Χωρίς σταθερές δομές παρεμποδίζεται το έργο των κατοχικών αρχών. Ένα ακόμη πλεονέκτημα είναι το γεγονός ότι μπορεί κάποιος να ξεπεράσει τις όποιες διασπάσεις υπάρχουν στο κίνημα και να συμμετέχει παντού χωρίς αρχηγούς και υπεύθυνους. Αυτή η αρχή έγινε κομβική στο σκεπτικό όλων όσων συμφωνούσαν με την Εθνική Αυτονομία. Άμεσα τα αποτελέσματα των αρχών καταστολής ήταν πενιχρά αφού οι επιχειρήσεις και οι διώξεις ξαφνικά έπρεπε να σταματήσουν αφού δεν υπήρχαν σταθερές δομές άρα και ξεκάθαροι στόχοι. Το σύστημα δεν γνώριζε ποιος πράττει και που ενεργεί αφού δεν υπήρχαν στοιχεία, διευθύνσεις και ηλεκτρονικά ίχνη.

Η εναλλαγή ονομάτων στις αναλήψεις ευθυνών, το κλειστό κύκλωμα των Πολιτικών Στρατιωτών, η άγνοια για το ποιος βρίσκεται πίσω από τις επαναστατικές ενέργειες, υπήρξε το κύριο χαρακτηριστικό των Αυτόνομων ομάδων. Ο εχθρός που είναι το κράτος και φυσικά το κατοχικό καθεστώς και οι πραιτοριανοί του αδυνατούσε να υπολογίσει το εύρος των δυνάμεων της Αυτονομίας, να εντοπίσει και να εξουδετερώσει τις φίλιες δυνάμεις ενώ κάθε μέρα μια καινούρια ενέργεια λάμβανε μέρος προκαλώντας ανησυχία ανάμεσα στους αξιωματούχους της εξουσίας.

Ο στόχος της δράσης παρά τις όποιες συνθήκες ήταν σταθερός και δεν ήταν άλλος από την διάδοση των αρχών του Εθνικοσοσιαλισμού. Οι δράσεις και παρεμβάσεις δεν είχαν να κάνουν μόνο για παράδειγμα με τις απολύσεις από την εργασία ή τους επιθετικούς πολέμους του ΝΑΤΟ αλλά με την διάδοση ιδεών και αρχών. Υπήρξε ανάγκη για μια πολυεπίπεδη δράση η οποία θα προηγείται των όποιων ειδήσεων με βαρύτητα φυσικά στην προπαγάνδα για τον Σιωνισμό χωρίς να περιμένει όμως κάποιος την νέα σφαγή των Παλαιστινίων.


Οι κλασσικές δομές των κομμάτων και των οργανώσεων υποχρεώνουν τα μέλη να κινούνται στα οριοθετημένα πλαίσια ώστε να μην υπάρξει κάποιος αποκλεισμός ή και λόγος απαγόρευσης. Ως Αυτόνομος μπορείς να είσαι πάντα και παντού ενεργός, να μην λαμβάνεις υπόψιν τρίτους. Στις κινήσεις προπαγάνδας υπάρχει μεγάλο εύρος κινήσεων και πρωτοβουλιών χωρίς να χρειάζεται να τηρήσεις κανόνες και νόμους απαγόρευσης. Το βασικό στοιχείο της Αυτονομίας παραμένει η ελευθερία σκέψης και δράσης με πυξίδα την Ιδεολογία μας και εφόδια την εμπιστοσύνη ανάμεσα στους Συντρόφους. 

Συνέντευξη με την Αυτόνομη «Εθνικιστική Νεολαία Τρικάλων»



Μια συνέντευξη με νεολαίους Συναγωνιστές από τα Τρίκαλα. Στις ερωτήσεις εκ μέρους της αυτόνομης κίνησης απαντάει ο Κορνήλιος.

Αγαπητοί Συναγωνιστές, πείτε μας λίγα λόγια για την ομάδα σας όπως πότε ιδρύθηκε και γιατί αποφασίσατε να προχωρήσετε σε αυτή την συσπείρωση;

Καταρχάς θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε πολύ την ιστοσελίδα σας που μας δίνει την δυνατότητα να πούμε δυο πράγματα για εμάς στον κόσμο, έτσι ώστε να κατανοήσει καλύτερα τον αγώνα που κάνουμε στην πόλη μας. Ξεκινήσαμε τον Νοέμβριο του 2017 την προσπάθεια μας στα Τρίκαλα μετά από ανοίγματα που έγιναν στην επαρχία από τον Ιερό λόχο και την ΕΝΕΘ. Ο λόγος που πήραμε αυτή την απόφαση ήταν η ανάπτυξη μιας αντίστασης στην συνεχή μπολσεβικοποίηση της πόλης μας. Είμαστε νέοι με θέληση που δεν μπορούν να είναι άβουλοι απέναντι στα αναρχομαρξιστικά τερτίπια που αποσκοπούν στον αφανισμό του έθνους και της φυλής μας και παλεύουμε για να βάλουμε φρένο στα σχέδια τους.

Παλαιότερα στην περιοχή σας λειτούργησε επί σειρά ετών το περίφημο Skinhouse. Ποια η άποψη σας για αυτή την προσπάθεια;

Το Skinhouse πιστεύω ήταν το μεγαλύτερο κατόρθωμα του εθνικιστικού εθνικοσοσιαλιστικού χώρου σε πανελλήνιο επίπεδο. Πιστεύω αξίζουν πολλά συγχαρητήρια στους συντελεστές αυτής της προσπάθειας καθώς κατόρθωσαν να κάνουν κάτι πρωτόγνωρο για τα ελληνικά δεδομένα και μάλιστα σε μια μικρή επαρχιακή πόλη όπως είναι τα Τρίκαλα.

Έχετε δραστηριοποιηθεί σε χώρους νεολαίας, σχολεία, γήπεδα και αλλού;

Οι δράσεις μας εστιάζονται κυρίως σε σχολεία. Προσπαθούμε να ευαισθητοποιήσουμε τους νέους να έρθουν να παλέψουν μαζί μας ενάντια στο σύστημα και τα δεκανίκια του και πιστεύουμε ακράδαντα πως μέσω των δράσεων μας μιλάμε στις καρδιές ελληνόψυχων μαθητών που κρύβουν την ταυτότητα τους αλλά, σύντομα ευελπιστώ θα έρθουν μαζί μας στον  δρόμο.

Πως βλέπεις την σημερινή κατάσταση στην πατρίδα μας;

Μία λέξη υπάρχει για να περιγράψει την κατάσταση της πατρίδος μας. Τραγική. Λαθρομετανάστευση,  διαφθορά, εγκληματικότητα, ναρκωτικά, εθνική μειοδοσία και άλλα πολλά είναι οι σημερινές παθογένειες που αντιμετωπίζει η πατρίδα μας. Εμείς βέβαια έχουμε το αντίδοτο και αυτό δεν είναι άλλο από τον εθνικιστικό ιδεαλισμό που θα φέρει την κάθαρση που όλοι θέλουμε.

Ποιες είναι εκείνες οι προσωπικότητες των Ιδεών μας που σας έχουν επηρεάσει σε πολιτικό και ιδεολογικό επίπεδο;

Όλοι μας ξεκινήσαμε την δραστηριότητα μας στον χώρο μας έχοντας ως πρότυπο τον Ιωάννη Μεταξά που πολλοί από τον χώρο μας τον πολεμούν αλλά εμείς συνεχίζουμε να βλέπουμε στο πρόσωπο του τον ηγέτη που χρειάζεται αυτήν την στιγμή η χώρα. Άλλες προσωπικότητες που μας επηρέασαν είναι αναμφισβήτητα ο Ίων Δραγούμης και ο Περικλής Γιαννόπουλος. Θα πρέπει όμως να αναφέρουμε πως πρότυπο μας από τον ευρύτερο ευρωπαϊκό εθνικιστικό χώρο είναι και ο Κορνήλιος Κοντρεάνου λόγω του σθένους  με το οποίο αντιμετώπισε το σιωνιστικό κατεστημένο που κυριαρχούσε τότε στην Ρουμανία.

Ως νεολαίοι πως αντιμετωπίζετε την οικονομική κρίση;

Πολλοί λένε πως την νεολαία δεν την αγγίζει η οικονομική κρίση. Η αλήθεια είναι πως την βιώνουμε εμείς οι νεολαίοι την οικονομική κρίση στο πετσί μας κάθε φορά που βλέπουμε έναν συμπατριώτη μας να ψάχνει στα σκουπίδια η να ζητάει ελεημοσύνη για αυτόν και το παιδί του που η ανθελληνική πολιτεία τους πέταξε στον δρόμο. Πιστεύουμε όμως ότι η κρίση εκτός από οικονομική είναι και κρίση βιολογική καθώς για πρώτη φορά το έθνος μας βρίσκεται αντιμέτωπο με τον κίνδυνο του βιολογικού αφανισμού. Εμείς αγωνιζόμαστε για να βάλουμε τέλος και στις 2 κρίσεις και να κάνουμε την Ελλάδα μεγάλη ξανά.

Ποια τα προβλήματα που αντιμετωπίζετε στην τοπική κοινωνία;

Τα προβλήματα που συναντάμε είναι η αδιαφορία κάποιων συναγωνιστών που έχουν υιοθετήσει την αστική αντίληψη του ωχαδερφισμού. Κάποιες φορές αντιμετωπίζουμε και την περιφρόνηση από τους γύρω μας αλλά εμείς προχωράμε ακάθεκτοι με γνώμονα την πίστη μας στην πατρίδα και τον Θεό.

Ποια τα σχέδια σας για το άμεσο μέλλον;

Για το μέλλον σχεδιάζουμε να ξεκινήσουμε πιο εντατικές δράσεις στη πόλη μας. Ίσως προκύψει και κάτι άλλο αλλά προς το παρόν αυτός είναι ο στόχος μας.

Πως μπορεί να έρθει κάποιος σε επαφή μαζί σας;

Όποιος θέλει να έρθει σε επαφή μαζί μας μπορεί να στείλει μήνυμα στην σελίδα μας στο facebook.

Τέλος, ποιο το μήνυμα σας σε εχθρούς και φίλους;


Καλούμε όλους τους συναγωνιστές να στηρίξουν τον αγώνα μας με όποιο τρόπο θεωρούν αυτοί πιο ορθό. Για τους εχθρούς μας θα είμαστε απλοί λιτοί και κατανοητοί. ΡΑΝΤΕΒΟΥ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ.

Επανενεργοποίηση του «Φαιοκόκκινου Μετώπου»


Σε αυτούς τους χαλεπούς καιρούς της Καπιταλιστικής κατοχής, οφείλουμε να διατηρήσουμε την φλόγα ζωντανή και να στείλουμε ξανά το μήνυμα της επαγρύπνησης προς όλες τις κατευθύνσεις. Πιστοί στο μονοπάτι της Αυτονομίας, σύμμαχοι με όλες τις κινήσεις και ομάδες που προωθούν την Εθνικοεπαναστατική συνείδηση,  ταγμένοι στον σκοπό της ανατροπής και της επανάστασης.


Για τον Φυλετικό Σοσιαλισμό και την Πατρίδα!

Ahmed Rami - Jewish occupation of Palestine (English subtitles).

Τάγματα Εφόδου - S.A. Οι Τελευταίοι Επαναστάτες του Χαράλαμπου Σπηλιάκου (Αναδημοσίευση από το «Απολλώνειο Φως» τεύχος νο50 Σεπτέμβριος - Οκτώβριος 2004)



Τάγματα Εφόδου - S.A. Οι Τελευταίοι Επαναστάτες

του Χαράλαμπου Σπηλιάκου


«Σε κάθε φωτιά υπάρχει και ο σπινθήρας, στον Εθνικοσοσιαλισμό υπάρχετε εσείς»

Karl Ernst

Sturm Abteilung: μία λέξη ξεχασμένη στο πέρασμα του χρόνου. Το άκουσμά της, ελπίδα για τους φίλους και τρόμος για τους εχθρούς. Ήταν μέρες σκοτεινές για το άλλοτε υπερήφανο Ράιχ. Η Γερμανία άθλια και γονατισμένη από τις μεταπολεμικές αξιώσεις της Αντάντ, έψαχνε απεγνωσμένα ένα φωτεινό μονοπάτι που θα την οδηγούσε μακριά απ' τον όλεθρο της επερχόμενης καταστροφής. Έξι εκατομμύρια άνεργοι Γερμανοί δυναμίτιζαν την κοινωνική γαλήνη της Δημοκρατίας της Βαϊμάρης, οι σοσιαλδημοκράτες πολιτικοί ανίκανοι να αποτρέψουν την συμμαχική βουλιμία έβλεπαν απαθείς τους Γερμανούς πολίτες να περιφέρονται σε συσσίτια, τους εργάτες να δουλεύουν για τους Γάλλους στην κατεχόμενη ζώνη του Σάαρ, την παραγωγή να φθίνει, τους εβραίους να πλουτίζουν και τους 1.700.000 Γερμανούς νεκρούς του πολέμου να ζητούν δικαίωση. Όμως όλα αυτά θα τελείωναν σύντομα. Η αρχή του τέλους της παρακμής, ήταν κοντά. Το βράδυ της Νοεμβρίου του 1923, στο Μόναχο. Ο Χίτλερ, ο Στράσσερ, ο Ρέμ και άλλοι πραγματοποίησαν το περιβόητο κίνημα του Μονάχου! Το κίνημα παρά τις προσπάθειες του Ρέμ και του Στρατηγού Λούντεντορφ συνετρίβη λόγω της διστακτικότητας του Χίτλερ να αντιμετωπιστεί με κάθε μέσο ο κυβερνητικός στρατός που εστάλη για να το καταπνίξει! Ο Χίτλερ καταδικάστηκε μετά την ήττα και κλείστηκε στις φυλακές Σταντελχάϊμ. Από εκεί θα ξεκινούσε η αντεπίθεση των Γερμανών εθνικοσοσιαλιστών για την εθνική ανάταση της Γερμανίας.

Την ώρα που ο Χίτλερ συγγράφει εντός του κελιού του την ιδεολογική βίβλο του ναζισμού, ο Έρνστ Ρέμ θα κάνει κάτι πολύ ουσιαστικότερο. Συγκεντρώνει χιλιάδες γερμανούς πληγωμένους πατριώτες και πρώην βετεράνους του πολέμου σε μία οργάνωση πρωτοφανή για τα δεδομένα της εποχής. Τα ΤΑΓΜΑΤΑ ΕΦΟΔΟΥ, τους φλογερούς μαχητές του δρόμου με τις καφέ στολές, άνδρες κατώτερης κοινωνικής προελεύσεως με ανώτερο όμως ηθικό και άσβεστη πίστη στα οράματα όχι του Χίτλερ, μα του δικού τους αρχηγού, του βετεράνου Λοχαγού Έρνστ Ρεμ. Τα οράματα του Ρέμ ταυτίζονταν με τις απόψεις του Χίτλερ μόνο μέχρι τις αρχές του 1930. Την χρονιά εκείνη ο Χίτλερ με τη βοήθεια των μυστικιστών της Θούλης αποκάλυψε τις αποκρυφιστικές επιδιώξεις του. Η απόλυτη λατρεία της Σβάστικας, το αναμάσημα αντεπαναστατικών θεωριών του Ρώσου εμιγκρέ στρατηγού Μπισούπσκι και η ανάμειξη των μύθων της Λεμούριας στην Άρεια μέχρι τότε εθνικοσοσιαλιστική κοσμοθεωρία σε συνδυασμό με τις συμφωνίες και τις υποχωρήσεις της ηγεσίας του NSDAP προς το κεφάλαιο, την εκκλησία, τους αποκρυφιστές και τους Γερμανούς αστούς, ώθησαν τον Ρέμ στην υιοθέτηση μιας πολύ σκληρότερης αντιμετώπισης από πλευράς των SΑ των κεφαλαιοκρατών τύπου Κρουπ, των αριστοκρατών και γενικότερα κάθε λογής αντιδραστικού καταλοίπου της Γερμανικής κοινωνίας. Ο Ρέμ σαν γνήσιος επαναστάτης διαπνεόταν από μία βαθιά σοσιαλιστική πίστη την οποία έδενε άρρηκτα με το όραμα του για μία εθνικά και κοινωνικά δίκαιη κοινωνία ομοφύλων ανθρώπων. Απέρριπτε τον κομμουνισμό λόγω του διεθνισμού του, διακατεχόταν από μία ρομαντική πίστη στις θεωρίες του Μπέρνσταϊν και του Χέγκελ, ενώ αντιμετώπιζε σθεναρά τις μεταφυσικές φαντασιώσεις του Χίμλερ, στηριζόμενος στο στοιχείο του καθαρού λογισμού. 

Αυτή η τοποθέτηση του βέβαια στάθηκε αφορμή να κατηγορηθεί από μερικούς αστικοποιημένους δήθεν Εθνικοσοσιαλιστές ως υλιστής και μηδενιστής. Γιατί η Ρεμική θεώρηση ότι η δράση είναι το παν, ο τελικός σκοπός είναι το τίποτα, φάνταζε ακατανόητη και καταστροφική για τα συμβιβασμένα μυαλά των ψευδοεπαναστατών της ακροδεξιάς, αλλά και για το μυαλό ψυχωτικών ατόμων με την πίστη στον αλάνθαστο σκοπό, όπως ήταν ο Χίμλερ. Όλα αυτά έκαναν τη σύγκρουση του Ρέμ με την ναζιστική ηγεσία πλέον βέβαιη. Το καθεστώς για να αντιμετωπίσει την επαναστατική ορμή των 2 εκατομμυρίων μελών των Ταγμάτων Εφόδου, που πλέον είχαν άρτια στρατιωτική εκπαίδευση, αποφασίζει να δημιουργήσει τα S.S. ως μία δύναμη αντίβαρου προς τα S.Α. και να τα πλαισιώσει με άτομα δοσμένα ολόψυχα στην αντιεπαναστατική απολυτότητα και τις μεταφυσικές ή μυστικιστικές θεωρήσεις μίας μικρής ομάδας του NSDAP. Αρχηγό της νέας παραστρατιωτικής οργάνωσης διόρισε τον Χάινριχ Χίμλερ, έναν κοντό ανθρωπάκο με έντονες ψυχολογικές διαταραχές ο οποίος πίστευε μέχρι θανάτου στον λόγο του Αδόλφου Χίτλερ τον οποίο θεωρούσε ως Θεό του!

Ο Ρέμ και τα Τάγματα Εφόδου του βρέθηκαν λοιπόν σύντομα αντιμέτωποι με την μυστικιστική αδελφότητα των Ιπποτών της Μαύρης Τάξης, δηλαδή των S.S. Ο αγώνας ξεκίνησε με την αντιμετώπιση της εκστρατείας λάσπης μέσω της εφημερίδας «Η Επίθεση» (Der Angriff) κατηγορώντας ανοικτά τον Ρέμ και αρκετά άλλα υψηλόβαθμα στελέχη των SA ως ομοφυλόφιλους! Η κατηγορία φάνταζε παρανοϊκή γιατί ήταν γνωστό σε όλους ότι ο Ρέμ απεχθανόταν τους ομοφυλόφιλους και το είχε αποδείξει διατάσσοντας εκατοντάδες επιθέσεις εναντίον τους από άνδρες των SA. Όμως τα ψεύδη έγιναν πιστευτά. Τότε ο Ρέμ αποφάσισε να αντιδράσει στην εκστρατεία εξόντωσης του από τα S.S. και να επιβάλλει βιαίως την δεύτερη επανάσταση. Τα λόγια του ξεκάθαρα, αντάξια ενός ΑΝΔΡΑ και ενός ΠΟΛΕΜΙΣΤΗ: «Εάν οι κύριοι της μεγαλοαστικής τάξης νομίζουν πως με την εκλογή του Εθνικοσοσιαλιστικού Κόμματος στην εξουσία ολοκληρώθηκε ο μετασχηματισμός της κοινωνίας, απατώνται οικτρά. Τώρα ήρθε η ώρα για την πραγματοποίηση της δεύτερης επανάστασης». Τα λόγια του ενθουσιάζουν τους λαϊκούς αγωνιστές των Ταγμάτων Εφόδου που τον χειροκρότησαν θερμά. Στα μάτια τους πλέον ήταν ο μοναδικός που θα έφερνε την κοινωνική δικαίωση και την ανάκτηση του ζωτικού χώρου της φυλής. Ο Χίτλερ υποσχόταν μόνο το δεύτερο, ο Ρέμ όμως και τα δύο. Τα λόγια του Ρέμ έφτασαν γρήγορα στα αυτιά του Χίτλερ απ' τον Βίκτωρα Λούτσε, υποδιοικητή των S.Α. και παθολογικό αντίζηλο του Ρέμ. Η ηγεσία του NSDAP θα αντιδρούσε αμέσως! Καταλάβαινε ότι τα πάντα θα τελείωναν πλέον γι' αυτήν, εάν δεν ξεμπέρδευε τάχιστα με τα S.Α. και τον Ρέμ, νιώθοντας ότι απειλείται η ανοχή που είχε από το μεγαλοαστικό κατεστημένο, εναντίον των συμφερόντων των οποίων στρεφόταν ο σοσιαλεπαναστατικός λόγος του Ρέμ.

Στις 30 Ιουνίου 1934 τα S.S. συλλαμβάνουν αιφνιδίως τα κυριότερα στελέχη των Ταγμάτων Εφόδου, στο Μόναχο γίνονται σκληρές μάχες μεταξύ των S.Α. και των S.S., μα όλα είχαν ήδη χαθεί. Τα S.S. είχαν ήδη συλλάβει τον Ρέμ, τον Στάϊνχουμπερ, τον Βόλφ και πολλούς άλλους ανώτατους αξιωματούχους των Ταγμάτων Εφόδου. Ο θάνατος τους ήταν βέβαιος και τα εκτελεστικά αποσπάσματα των S.S. πολύ εργατικά. Μέχρι την 1η Ιουλίου η επίθεση των S.S. εξάλειψε κάθε αντίδραση των Ταγμάτων Εφόδου. Η Νύκτα των Μεγάλων Μαχαιριών ήταν το κύκνειο άσμα του Ρέμ και των S.Α., μα παράλληλα ήταν και η αρχή του τέλους για τον Εθνικοσοσιαλισμό που πλέον ήταν στα χέρια των επιγόνων της Εταιρείας της Θούλης και δέσμιος της σύμπραξης καπιταλιστικών, ακροδεξιών και αντεπαναστατικών στοιχείων. Η επανάσταση ήταν πλέον υπό τον έλεγχο του Χίμλερ και των μυστικιστικών και αντιδραστικών κύκλων του NSDAP και η Γερμανία θα πλήρωνε τις λάθος επιλογές της οδυνηρά. Ασφαλώς και δεν είναι καθόλου τυχαίο το γεγονός ότι «επιφανείς» μορφές του NSDAP όπως ο Χίμλερ ή ο Γκαίριγκ έσπευσαν να προχωρήσουν σε διαπραγματεύσεις με τους Αμερικανούς μόλις βρέθηκαν αντιμέτωποι με την κατάρρευση του Γ' Ράιχ, ασχέτως αποτελέσματος, προδίδοντας τα Εθνικοσοσιαλιστικά ιδανικά ή άλλοι όπως ο Μπάλντουρ Φον Σίραχ έσπευσαν να εγκαταλείψουν τους πομπώδεις τίτλους τους μόλις το καθήκον τους κάλεσε στο μέτωπο, καθήκον το οποίο ο Ρέμ και οι σύντροφοι του όχι μόνο δεν αποποιήθηκαν, αντίθετα σε κάθε περίσταση και εμπρός σε κάθε αντιξοότητα τα Τάγματα Εφόδου ήταν αυτά που όρθωσαν τα λάβαρα του Εθνικοσοσιαλιστικού Κινήματος και δια πυρός και σιδήρου επέβαλλαν τον Χίτλερ και τις εθνικές και κοινωνικές ιδέες του στη Γερμανία.

Όπως προέβλεψε και ο αρχιερέας του μυστικιστικού ναζισμού Ντήτριχ Έκκαρτ: «Ακολουθείστε τον Χίτλερ: Θα χορέψει αλλά εγώ είμαι αυτός που θα έχει διαλέξει τη μουσική, τον έχω μυήσει στο μυστικό δόγμα, έχω ανοίξει τα κέντρα του, ώστε να μπορεί να οραματίζεται, και του έχω δώσει τα μέσα για να επικοινωνεί με τις Δυνάμεις. Μη θρηνείτε για μένα, θα έχω επηρεάσει το μέλλον σας πολύ περισσότερο από κάθε άλλο γερμανό». Οι αντεπαναστάτες μυστικιστές του κύκλου του Χίμλερ και της Ακροδεξιάς καταδίκασαν την Γερμανία σε μία νέα ήττα, τον εθνικοσοσιαλισμό στην ανυποληψία και την οικουμένη στα χέρια της σιωνιστικής πλουτοκρατίας του κεφαλαίου, αρνούμενοι τον πραγματικά επαναστατικό προσανατολισμό του Ρέμ και των S.Α. Η δεύτερη επανάσταση όμως δεν πέθανε, ζει μέσα στις καρδιές όλων των πραγματικών εθνικοσοσιαλιστών, ζει μέσα απ' τα λόγια του νεκρού ήρωα των S.Α. Χόρστ Βέσσελ «Die Fahne Hoch...». Ψηλά τη Σημαία λοιπόν, τη σημαία της Κοινωνικής Δικαιοσύνης, της Φυλής και του Αίματος! 

Otto Strasser: The life and times of a German Socialist.


My biography, OTTO STRASSER: THE LIFE AND TIMES OF A GERMAN SOCIALIST, is 200 pages in length & contains world - exclusive plates featuring family photographs supplied by Strasser's own son.



Signed copies - including postage - cost just £17 (UK), £19 (Europe) & £21 (America / Rest of World).


Paypal address: arktoslondon@yahoo.co.uk


πηγή

Σκέψεις του Otto Strasser.

"Οι ιδέες που θα επιφέρουν την νέα τάξη που είναι ζωτική για ένα καλύτερο μέλλον και ουσιώδης για τις ίδιες τις ζωές μας είναι οι ιδέες της Γερμανικής Επαναστάσεως, οι ιδέες της:
Εθνικής Ελευθερίας
Κοινωνικής Δικαιοσύνης
Ευρωπαϊκής Συνεργασίας
Διότι τούτο και ουδέν άλλο είναι το νόημα και το περιεχόμενο της Γερμανικής Επαναστάσεως: Η Ανάσταση της Δύσεως"

αναδημοσίευση από την Έρημη Χώρα

Απειλεί με άμεση επίθεση η Β. Κορέα.



Ο στρατός της Βόρειας Κορέας ανακοίνωσε σήμερα την ακύρωση συμφωνίας που είχε στόχο την πρόληψη κάθε ένοπλης αντιπαράθεσης με τη Νότια Κορέα, μετέδωσε το επίσημο βορειοκορεατικό πρακτορείο KCNA.




Ο αρχηγός του Γενικού Επιτελείου Στρατού της Βόρειας Κορέας σε μήνυμά του προς το νοτιοκορεατικό στρατό προειδοποίησε επίσης για άμεση επίθεση αν η Νότια Κορέα παραβιάσει τα σύνορα ανάμεσα στις δύο χώρες στην Κίτρινη Θάλασσα, διευκρινίζει το πρακτορείο.


Σήμερα, το πολεμικό ναυτικό της Νότιας Κορέας διεξάγει ανθυποβρυχιακά γυμνάσια μεγάλης κλίμακας σε θαλάσσια περιοχή όπου σημειώνονται συχνά εντάσεις με τη Βόρεια Κορέα· παράλληλα, η Κίνα, που υφίσταται πιέσεις από περιφερειακές δυνάμεις, τις ΗΠΑ και την ΕΕ, φέρεται να "επανεξετάζει" τις σχέσεις της με την Πιονγκγιάνγκ.


Τα γυμνάσια, που σημειώνονται, ακόμα, λίγες ημέρες αφότου οι νοτιοκορεάτικες ένοπλες δυνάμεις αύξησαν το επίπεδο συναγερμού τους, αναμένεται να προκαλέσουν περαιτέρω ένταση στις ήδη κάκιστες διμερείς σχέσεις. Η Πιονγκγιάνγκ έχει διακόψει "κάθε επαφή" με τη Σεούλ, αφότου η Νότια Κορέα κατηγόρησε και επίσημα το απομονωμένο κράτος για το ναυάγιο της κορβέτας Cheonan.


Αναλυτές λένε ότι αν και καμιά από τις δυο πλευρές δεν μοιάζει έτοιμη να κηρύξει πόλεμο, υπάρχει κίνδυνος για νέα επεισόδια--ειδικά στην διεκδικούμενη περιοχή ανοικτά των δυτικών ακτών τους.


Νοτιοκορεάτες αξιωματούχοι αναμένουν πως όταν ο Κινέζος πρωθυπουργός Ουέν Τζιαμπάο επισκεφθεί τη Σεούλ αύριο Παρασκευή, για να έχει συνάντηση με τον πρόεδρο Λι Μιουνγκ μπακ, θα προβεί σε δηλώσεις για το θέμα, και ευελπιστούν ότι θα σημειωθεί "πρόοδος"δηλαδή, μεταβολή της σταθερής κινεζικής πολιτικής διατήρησης "ισορροπιών". Το Σάββατο ο Ουέν θα λάβει μέρος σε περιφερειακή συνάντηση κορυφής στην οποία αναμένεται να συμμετάσχει και ο Ιάπωνας πρωθυπουργός Γιουκίο Χατογιάμα.


Η λαϊκή εθνοσυνέλευση της Βόρειας Κορέας αναμένεται να συγκληθεί την 7η Ιουνίου, περίπου δυο μήνες αφότου το κοινοβούλιο, που ελέγχεται απόλυτα από την ηγεσία της χώρας, ενέκρινε τροποποιήσεις στο Σύνταγμα δίνοντας ακόμα μεγαλύτερες εξουσίες στον Κιμ Γιονγκ ιλ. Ειδικοί αναμένουν κάποια σημαντική διακοίνωση.


Η κρίση ανάμεσα στις δύο Κορέες ξέσπασε μετά τη δημοσιοποίηση την περασμένη εβδομάδα των αποτελεσμάτων διεθνούς έρευνας, σύμφωνα με τα οποία το νοτιοκορεατικό πολεμικό πλοίο Cheonan βυθίστηκε όταν χτυπήθηκε από βορειοκορεατική τορπίλη. Σαράντα έξι ναυτικοί έχασαν τη ζωή τους.

Σκέψεις για θέματα του Μέλλοντος. Άρθρο του Gregor Strasser.







Για να διαβάσετε το άρθρο του Gregor Strasser πατήστε εδώ.


"Η άνοδος του Εθνικοσοσιαλισμού" (Gregor Strasser)


"Η άνοδος του Εθνικοσοσιαλισμού" του Gregor Strasser


για να διαβάσετε το κείμενο στον Μαύρο Κρίνο πατήστε εδώ



"Τους έχω όλους στο τσεπάκι μου".



Είναι χωρίς αμφιβολία ο μεγαλύτερος προπαγανδιστής που έφερε η νέα εποχή.






Όλα στον Γκαίμπελς και γύρω του ήταν διανόηση, σκέψη και ακριβής υπολογισμός.


Μια φορά επισκέφθηκα το Μπρέσλαου μαζί του και τον περιφερειακό διοικητή Μπρούκνερ από την Σαξωνία. Ο Γκαίμπελς θα μιλούσε σε μια συγκέντρωση οπαδών μας.


Κατά την διαδρομή με ρώτησε: "Σε τι είδους κοινό θα μιλήσω, ποιόν "δίσκο" να τοποθετήσω ; Τον εθνικό, τον κοινωνικό, ή τον συναισθηματικό ;"


Μας κοίταξε επιβλητικά και χαμογελώντας είπε:

"Τους έχω όλους στο τσεπάκι μου".



Όττο Στράσσερ.


Αξιωματούχος του Εθνικοσοσιαλιστικού Κόμματος.

Jack London.

Είμαι ένας αντιδραστικός, τόσο αντιδραστικός, ώστε η θέση μου είναι ακατανόητη σε σας που ζείτε σε ένα καλυμμένο ψέμμα κοινωνικής οργάνωσης και που η όραση της δεν είναι τόσο έντονη για να τρυπήσει αυτό το κάλυμμα. Θέλετε να πιστέψουν οι άλλοι ότι εσείς πιστεύετε στην διατήρηση της δύναμης και στην κυριαρχία του δυνατού. Το πιστεύω. Όταν ήμουν λίγο νεότερος πίστευα στα ίδια. Αυτή είναι η διαφορά. Βλέπετε, οι ιδέες σας, καθώς και των δικών σας, με είχαν επηρεάσει. Αλλά οι έμποροι, μεγάλοι και μικροί, είναι άτολμοι κυβερνήτες, στην καλύτερη περίπτωση. Γρυλλίζουν και τρέχουν όλη μέρα στο κανάλι που θα τους φέρει το χρήμα κι εγώ έχω γυρίσει στην αριστοκρατία, παρακαλώ. Είμαι ο μόνος ατομικιστής μέσα σε τούτο το δωμάτιο. Δεν περιμένω τίποτα από το κράτος. Περιμένω μόνο από τον δυνατό άνθρωπο, τον καβαλάρη, να σώσει το κράτος από τη σαπίλα του.


"Μάρτιν Ήντεν"


Συμπλοκή στην μπυραρία.


1930, Αμβούργο, στην εγκαθιδρυμένη από τους νικητές του πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, δημοκρατία της Βαϊμάρης. Στα ερείπια μιας παλιάς και ηττημένης Γερμανίας, δύο ιδεολογίες με κοινά σημεία αναφοράς, συγκρούονται ανελέητα, μέσω των παραστρατιωτικών τους οργανώσεων.


Η αριστερά αντιπροσωπεύεται από τους «Κόκκινους Πεζοναύτες» και το «υβρίδιο μεταξύ δεξιάς και αριστεράς», ο εθνικοσοσιαλισμός, αντιπροσωπεύεται τόσο από τα αριστεροσοσιαλίζοντα «Τάγματα Εφόδου» (Sturmabteilung, SA, γνωστοί και ως «Φαιοχίτωνες») όσο και τα καθαρά εθνικοσοσιαλιστικά και – τότε – μικρότερης αριθμητικής υπεροχής SS (Schutzstaffel).


Το παρακάτω κείμενο αναδεικνύει την αντιπαλότητα αλλά και τον αλληλοσεβασμό (λόγω αμοιβαίου μίσους προς «τη δημοκρατία της Βαϊμάρης», προσέξτε όμως με τι θαυμασμό περιγράφει τους Πεζοναύτες ο συγγραφέας) μεταξύ των δύο ιδεολογιών εκείνη την ταραγμένη εποχή όπου οι καθημερινές συμπλοκές στα οδοφράγματα ήταν μια πραγματικότητα.


Προέρχεται από το βιβλίο του εθνικοσοσιαλιστή ακτιβιστή Hermann Okraß, "Hamburg bleibt rot", σελίδες 201 – 207 και δημοσιεύεται στην ιστοσελίδα στα πλαίσια αυτού που κάνω τελευταία, του να αναρτώ κάθε λογής ποιήματα και διάφορα αποσπάσματα ιστορικού και φιλοσοφικού περιεχομένου, επειδή δεν έχω τον χρόνο και κυρίως την όρεξη να γράψω κάτι διαφορετικό αυτό τον καιρό.






Η μετάφραση έχει γίνει από τον Ιωάννη Κωτούλα.



«Το τμήμα του βόρειου Βίντερχουντε είχε οργανώσει μία εκλογική συνάντηση για τις 19 Αυγούστου, η οποία θα διεξαγόταν στην μπιραρία Am Stadtpark. Ομιλητής θα είναι ο κομματικός σύντροφος Ράινκε. Η Ομάδα Εφόδου 11 θα περιφρουρήσει τη συγκέντρωση. Την προηγούμενη ημέρα από τη συγκέντρωση, ο επικεφαλής της Ομάδας Εφόδου Μάιζερτ λαμβάνει ένα τηλεφώνημα από τον επικεφαλής [των SA] στην περιοχή Ούλενχορστ-Βίντερχουντε. Του αναφέρει ότι υπάρχει η φήμη ότι οι Κόκκινοι Πεζοναύτες θα παραβρεθούν στη συγκέντρωση.[…]



Το κτήριο έχει γεμίσει ασφυκτικά με κόσμο, αφού περίπου 200 άνθρωποι βρίσκονται εκεί. Υπάρχουν δύο μονάδες [των SA] στην αίθουσα της συγκέντρωσης και μία ομάδα των SA στην περιοχή ακριβώς έξω από την αίθουσα. Όλα είναι ήσυχα. Κανένα ίχνος των Κόκκινων Πεζοναυτών. Θα έρθουν τελικά ή όχι; Η ώρα είναι 9 μ.μ. Έξω οι δρόμοι αντηχούν από εκατοντάδες άνδρες σε παράταξη. Ο ήχος φθάνει στο εσωτερικό, η πόρτα ανοίγει. Ένας πανύψηλος άνδρας βαδίζει μέσα. «Κόκκινο Μέτωπο!» - «Χάιλ Χίτλερ!». Οι Κόκκινοι Πεζοναύτες έφθασαν.Εισέρχονται στην αίθουσα ένας-ένας, σε μία μακρά πομπή που θυμίζει αλυσίδα. Μιλούν ελάχιστα μεταξύ τους ή σε εμάς. Ψηλοί τύποι. Σιδερένιες γροθιές. Υπέροχοι άνδρες. Οι καλύτεροι του Κομμουνιστικού Κόμματος στο Αμβούργο. Ιδεαλιστές, όπως μπορούν να δουν οι έκπληκτοι άνδρες των SA. Το καλύτερο αίμα της γερμανικής εργατικής τάξης. Όχι αλήτες. Όχι όχλος. Εργάτες!



Υπό την προστασία των Κόκκινων Πεζοναυτών ο όχλος ακολουθεί. Οι ίδιοι οι Κόκκινοι Πεζοναύτες τους ωθούν έξω από την αίθουσα. Δεν θέλουν να έχουν σχέση με αυτούς τους νεαρούς του όχλου της εργατικής τάξης. Ωστόσο αρκετοί από αυτούς παραμένουν. Ο αρχηγός των Κόκκινων Πεζοναυτών επιθεωρεί την αίθουσα και κατευθύνει τους άνδρες του στις θέσεις τους. Πενήντα άνδρες κάθονται ανάμεσα στο ακροατήριο. Οι υπόλοιποι κατευθύνονται σε μία γωνία, δίπλα στην εξέδρα του ομιλητή. Έχουν φέρει μαζί τους έναν ομιλητή για τη συζήτηση. [Στις πολιτικές ομιλίες ακολουθούσε συζήτηση, κατά την οποία έπαιρναν τον λόγο και εκπρόσωποι άλλων κομμάτων – σ.τ.σ.][….]



Ο Ράινκε εκφωνεί ακόμη τον λόγο του και τώρα ολοκληρώνει. Διάλειμμα. Μία βαθιά ανάσα ακούγεται στην αίθουσα, όπου είναι συγκεντρωμένα τα μέλη των SA και των SS. Συζήτηση. Ο κομμουνιστής, ένας άσχημος μαυρομάλλης, ανεβαίνει στο βήμα. Ο πρόεδρος της συγκέντρωσης τον ρωτά: «Υποστηρίζετε το σύνθημα ‘Τσακίστε τους φασίστες όπου τους συναντάτε;». Ο κομμουνιστής δεν λέει τίποτε. Η ησυχία είναι βαριά, αποπνικτική. Ο κομμουνιστής ακόμη δεν λέει τίποτε. Η ησυχία είναι τέτοια που κανείς μπορεί να ακούσει το πλήθος να αναπνέει. Τότε ανοίγει η πόρτα ανάμεσα στην αίθουσα και τη μπιραρία. Ο Κλάους Κρον, επικεφαλής της ομάδας των SS, στέκεται στην πόρτα. Πίσω από τους Κόκκινους Πεζοναύτες. Πίσω του βρίσκονται οι άνδρες των SS, δεκαέξι συνολικά. Τα κεφάλια του πλήθους στρέφονται και κοιτάζουν τον επικεφαλής της ομάδας και τους άνδρες των SS. Οι Κόκκινοι Πεζοναύτες αισθάνονται τους αντιπάλους τους. «Αυτοί είναι λοιπόν. Είναι και τα SS εδώ». Η φωνή του επικεφαλής των SS αντηχεί δυνατή: «Πείτε ναι ή όχι! Ναι ή όχι!». Έπειτα μένει σιωπηλός.Ο αρχηγός των Κόκκινων Πεζοναυτών σηκώνεται αργά. Είναι ένα κεφάλι υψηλότερος από τους άνδρες του. Υψώνει ένα ποτήρι μπίρας και το εκσφενδονίζει στον αέρα, προς την θέση του προέδρου. Ο τελευταίος το βλέπει και μετακινεί το κεφάλι του. Το ποτήρι σπάει πάνω στον τοίχο.





Πίσω στη συγκέντρωση! Για άλλη μία φορά όλοι παίρνουν βαθιά ανάσα. Ολόκληρο το πλήθος των Κόκκινων Πεζοναυτών στέκεται μαζί. Ακούγονται ήχοι από σπασίματα, καθώς δέκα, είκοσι καρέκλες σπάνε και γίνονται όπλα. Προτού οι κομμουνιστές προλάβουν να ορμήσουν, τα SA είναι εκεί, επιτίθενται στους αντιπάλους τους πάνω από τις καρέκλες και τα τραπέζια, πάνω από τα κεφάλια των παρισταμένων. Ξεσπάει καταιγίδα. Μία κραυγή διατρέχει την αίθουσα: «Ζήτω ο Αδόλφος Χίτλερ!» Η μάχη αρχίζει.[…]



Η μάχη είναι σκληρή και απεγνωσμένη. Παντού σπασίματα και ήχοι από συγκρούσεις. Η αίθουσα αντηχεί από τις κραυγές. Οι «αξιότιμοι πολίτες» διαφεύγουν από την πόρτα. Μόνο ένας γέρος με λευκή γενειάδα, ένας υπέροχος τύπος, ενώνεται με τις τάξεις των SA. Καταφέρνει το ένα χτύπημα μετά το άλλο, έως ότου σπάει το μπαστούνι του. Τότε αρπάζει το πόδι μίας καρέκλας. Κόκκινο αίμα είναι κολλημένο στη λευκή του γενειάδα. Δίπλα του στέκονται νεαροί άνδρες των SA. Οι Κόκκινοι Πεζοναύτες κρατούν τις θέσεις τους, όμως δεν είναι σε θέση να κάνουν τίποτε. Έχουν μαζευτεί σε μία γωνία και μόνο η εμπρόσθια σειρά τους μπορεί να αγωνιστεί. Μάχονται όμως σαν άνδρες που μάχονται για μία ιδέα – είναι αδιάφορο εκείνη τη στιγμή αν είναι καλή ή κακή ιδέα. Η εμπρόσθια σειρά των Κόκκινων Πεζοναυτών κρατά σταθερά τη θέση της, μέχρι που πέφτουν στο πάτωμα από τα χτυπήματα. Η δεύτερη σειρά στέκεται, έπειτα η τρίτη. Ο ένας κείται πάνω στον άλλον. Καθώς πέφτουν κάτω, καταφέρνουν ένα τελευταίο χτύπημα σε αυτόν που τους έριξε.



Πέφτουν όλοι κάτω, Κόκκινοι Πεζοναύτες, άνδρες των SA, άνδρες των SS. Η μάχη συνεχίζεται πάνω από τα σώματά τους. Αδιάκοπα. Σε μία άκρη ένας άνδρας των SA πέφτει στα γόνατα, παρασύροντας μαζί του έναν κομμουνιστή. Σε ένα άλλο σημείο ένας από τους λεγεωνάριους της Μόσχας πέφτει χτυπημένος στα πόδια ενός συντρόφου. Το αίμα κυλάει σε ποτάμια. Η μία ιδεολογία αντιμετωπίζει την άλλη.[…]Η μάχη έχει τελειώσει. Ο αρχηγός των Κόκκινων Πεζοναυτών, καλυμμένος με αίματα, αντιλαμβάνεται ότι η μάχη έχει χαθεί. Σταματά. Οι άνδρες του πολέμησαν σαν λιοντάρια. Μόνον είκοσι από τους εκατό δεν έχουν πληγωθεί. Οι υπόλοιποι κείνται στο έδαφος σφαδάζοντας. Ανάμεσα σε σπασμένες καρέκλες, διαλυμένα τραπέζια, ανάμεσα σε γυαλιά, αίματα και σκόνη. Ο ένας δίπλα στον άλλο. Και οι άνδρες των SA και των SS έχουν ματώσει. Όμως η ιδεολογία τους ήταν καλύτερη και συνεπώς είχαν ισχυρότερη θέληση, μεγαλύτερη δύναμη, αγριότερο θάρρος.



Ακούγεται μία σφυρίχτρα. Είναι το σύνθημα της υποχώρησης για τους Κόκκινους Πεζοναύτες. Διαφεύγουν από το παράθυρο, κυνηγημένοι από τα SA και τα SS. Η μάχη έχει τελειώσει και η επικράτηση είναι σαφής. Οι νοσοκόμοι των εργατών μεταφέρουν τους τραυματίες. Κανείς εθνικοσοσιαλιστής δεν τους εμποδίζει.[…]Την επόμενη ημέρα οι εφημερίδες γράφουν για μία «εκλογική μάχη στο Βίντερχουντε». Εκλογική μάχη ; Μία αποφασιστική μάχη ήταν αυτή που δόθηκε. Όμως οι γραφιάδες της μεσαίας τάξης και οι εφημερίδες των Σοσιαλδημοκρατών δεν θα μπορούσαν να το γνωρίζουν».



http://ehetlaios.blogspot.com/2008/11/blog-post.html