Όπως όλα τα πράγματα κάνουν τον κύκλο τους, έτσι και το συγκεκριμένο ιστολόγιο ολοκλήρωσε τον δικό του.
Θα συνεχίσουμε την δράση μας με διάφορους τρόπους, που πάντα θ' αποτελούν μέσα - και όχι αυτοσκοπό - για την διάδοση της Ιδέας και για την σύμπραξη στον Αγώνα.
Ψηλά τα Λάβαρα !
Ένας κύκλος κλείνει ... ένας άλλος θα ανοίξει σύντομα ...
Otto Strasser: The life and times of a German Socialist.
My biography, OTTO STRASSER: THE LIFE AND TIMES OF A GERMAN SOCIALIST, is 200 pages in length & contains world - exclusive plates featuring family photographs supplied by Strasser's own son.
Signed copies - including postage - cost just £17 (UK), £19 (Europe) & £21 (America / Rest of World).
Paypal address: arktoslondon@yahoo.co.uk
Σκέψεις του Otto Strasser.
"Οι ιδέες που θα επιφέρουν την νέα τάξη που είναι ζωτική για ένα καλύτερο μέλλον και ουσιώδης για τις ίδιες τις ζωές μας είναι οι ιδέες της Γερμανικής Επαναστάσεως, οι ιδέες της:
Εθνικής Ελευθερίας
Κοινωνικής Δικαιοσύνης
Ευρωπαϊκής Συνεργασίας
Διότι τούτο και ουδέν άλλο είναι το νόημα και το περιεχόμενο της Γερμανικής Επαναστάσεως: Η Ανάσταση της Δύσεως"
αναδημοσίευση από την Έρημη Χώρα
Βιβλιοπαρουσίαση: «Εθνικός Κομμουνισμός και Εθνικός Μπολσεβικισμός»: Οι κομμουνιστές μπροστά στο Έθνος.
του Γιώργου Πισσαλίδη
Μαθήματα εθνικισμού σε αριστερούς έρχεται να δώσει το τελευταίο βιβλίο του Γιάννη Κολοβού, «Εθνικός Κομμουνισμός και Εθνικομπολσεβικισμός» (Εκδόσεις «Πελασγός»).
Ένα βιβλίο που εκδόθηκε λίγες μέρες μετά την αντίστοιχη εργασία του Κιτσίκη, αλλά που είναι πιο ολοκληρωμένη επιστημονικά.
Ένα από τα μεγαλύτερα λάθη της Ελληνικής Αριστεράς είναι ότι θεωρεί το έθνος, την εθνική ταυτότητα και συνείδηση ως δευτερεύοντες η επίπλαστους παράγοντες σε σχέση με τους οικονομικο-κοινωνικούς. Αυτό την οδηγεί σε κορυφαία λάθη τόσο στην ανάγνωση, όσο και στις λύσεις που δίνει σε κοινωνικά και πολιτικά θέματα. Θεωρεί μάλιστα ότι η ευημερία και επίλυση του οικονομικού θέματος θα κάνουν τους ανθρώπους να ξεπεράσουν τις εθνικές, θρησκευτικές και πολιτιστικές διαφορές και εντάσεις. Αυτό την κάνει να υποστηρίζει ύποπτα νεφελώματα, όπως ο πολυπολιτισμική κοινωνία.
Αυτές τις επικίνδυνες ψευδαισθήσεις, έρχεται να διαλύσει το βιβλίο του Γιάννη Κολοβού βασισμένο σε στοιχεία από πανεπιστημιακούς καθηγητές και σοβιετολόγους, αλλά κυρίως στην πορεία του ίδιου του Κομμουνισμού στην Ανατολική Ευρώπη και τον Τρίτο Κόσμο.
Το βιβλίο αποτελείται από δύο μονογραφίες («Εθνικός Κομμουνισμός και Εθνικός Μπολσεβικισμός» και «Ο παράγων «Εθνότητες» και η κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης») και αποδεικνύουν την αμηχανία των κομμουνιστών απέναντι στην ιδέα του Έθνους, από την επομένη μάλιστα της Οκτωβριανής Επανάστασης.
Αυτό συνέβη γιατί οι Μαρξ και Ένγκελς θεωρώντας ότι η προλεταριακή επανάσταση θα ξεσπάσει παντού, δεν θα χρειαζόταν κράτη και σύνορα. Έτσι οι θεωρητικοί του ιστορικού υλισμού δεν είχαν προβλέψει πως θα ήταν το κομμουνιστικό κράτος. Αυτό το λάθος το συνειδητοποίησε ο Λένιν, όταν αναγκάσθηκε να δημιουργήσει την ΕΣΣΔ. Συνειδητοποίησε επίσης ότι ο πατριωτισμός και οι παραδοσιακές αξίες βοηθούν την ενίσχυση της εξουσίας και της γεωπολιτικής ισχύος της χώρας, ενώ ο διεθνισμός ουδέποτε έγινε αποδεκτός από τους αγρότες, που αποτελούσαν την πλειοψηφία του αχανούς κράτους. Έτσι έβαλε πρώτος τα θεμέλια του εθνικού κομμουνισμού.
«Μπορεί να είναι ο κομμουνισμός να είναι εθνικός;» μπορεί να αναρωτηθούν οι αναγνώστες μας. Και όμως ήταν ο Στάλιν, που μίλησε για «σοσιαλισμό σε μία χώρα», προσαρμόζοντας τον διεθνισμό στις εθνικές παραδόσεις του Ρώσικου λαού (ειδικά την εποχή του Πατριωτικού Πολέμου) και μετέτρεψε την Κομμουνιστική Διεθνή σε έκφραση του Σοβιετικού πατριωτισμού και όργανο της Σοβιετικής ηγεμονίας.
Όταν οι κομμουνιστές ηγέτες θέλησαν να ξεφύγουν από τον σοβιετικό ιμπεριαλισμό και την ιδεολογική ορθοδοξία, ήταν στις παραδόσεις των λαών τους που στράφηκαν. Έτσι γεννήθηκε ο εθνικός κομμουνισμός με τους Τίτο, Κάστρο και Μάο. Χαρακτηριστική είναι η δήλωση του μελετητή Ουίλλιαμ Χάγκεν: «Ο μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο βαλκανικός κομμουνισμός υπήρξε εθνικιστικός παρόλη την διεθνιστική του φρασεολογία».
Όπως και η απάντηση του Γιαρουζέλσκι στην ερώτηση αν είναι πρώτα πατριώτης και μετά κομμουνιστής. «Φυσικά και είμαι πρώτα πατριώτης. Όφειλα να είμαι ρεαλιστής και να υπηρετήσω την πατρίδα μου ακόμα και κάτω από αυτό το νέο καθεστώς ... σκεφτόμενος ότι οφείλω να υπηρετώ την Πολωνία σε ένα ρεαλιστικό πλαίσιο».
Δηλώσεις που θα παραξενέψουν τους πατριώτες, αλλά και που απαντούν στην επί δεκαετίες προδοτική στάση του ΚΚΕ.
Αντίθετα ο εθνικός σταλινισμός του Τσαουσέσκου συνδύαζε εθνικιστικές τάσεις και αυστηρή κομμουνιστική ορθοδοξία. Γράφει σχετικά ο Βλαντιμήρ Τσισμεάνου: «Η ρητορική του ήταν ακλόνητα σωβινιστική, αντι-Ουγγρική, με εμμονή στην ανάγκη να εδραιωθεί μία τελείως ομοιογενής εθνική κοινότητα».
Μάλιστα επισημαίνει και «ξενοφοβικά ξεσπάσματα του conducator, την εκ μέρους του ρομαντικοποίηση του αρχαϊκού παρελθόντος της χώρας, την παθιασμένη ταύτιση με μυθολογικούς Θράκες-Δάκες ηγέτες και εξουσιομανείς φεουδάρχες πρίγκιπες, την γοητεία με τον οργανικό συντεχνιασμό και την παλινόρθωση συμβόλων τόσο μιλιταριστικών, όσο και λαϊκών (volkish). Το αν ήταν πραγματικός Ρουμάνος εθνικιστής η παλαιομοδίτης καιροσκόπος μένει να μελετηθεί».
Ενδιαφέρουσα είναι η ανάλυση περί εθνικομπολσεβικισμού, που αποτελεί κράμα του παραδοσιακού Ρωσικού εθνικισμού και μπολσεβικισμού, θυμίζοντας την μεγάλη τσαρική ισχύ και τις ρωσοκεντρικές παραδόσεις. Και ενώ αυτή πατριωτική ιδεολογία στην δεκαετία του ’30, θεωρείτο ότι ανήκε στον κομμουνισμό, σήμερα υπό την ηγεσία των Ντούγκιν και Λιμόνωφ είναι μέρος του επαναστατικού εθνικισμού.
Χαρακτηρίζεται δε, από «λατρεία του Ρωσικού λαού στα όρια του ρατσισμού, λατρεία του ηρωισμού και της στρατιωτικής πειθαρχίας και άσβεστο μίσος κατά της Δύσης και των Εβραίων» (Τζων Ντάνλοπ).
Πάντως ο συγγραφέας του βιβλίου φαίνεται να συμφωνεί με την άποψη που δεν θεωρεί ως εθνικομπολσεβίκους, εθνικοεπαναστάτες όπως ο Ερνστ Γιούνγκερ και «αριστερούς» εθνικοσοσιαλιστές, όπως ο Όττο Στράσερ, καθότι δεν ενδιαφέρονταν για εγκαθίδρυση του κομμουνισμού.
Η μονογραφία «Ο παράγων «εθνότητες» και η κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης» είναι ακόμα πιο ενδιαφέρουσα, καταδεικνύοντας την αμφισημία των Σοβιετικών απέναντι στις διάφορες εθνότητες. Έτσι από το δικαίωμα των διαφόρων Δημοκρατιών για αυτοδιάθεση που υποστήριζε αρχικά ο Λένιν, σύντομα πέρασε στην απαγόρευση της αυτοδιάθεσης και την ομοσπονδιακή λύση. Αυτή όμως η ομοσπονδιακή λύση (η αφομοίωση) δεν επιτεύχθηκε ούτε με την ρωσοποίηση, μέσω της επιβολής της ρωσικής γλώσσας ως κυρίαρχης, ούτε με την τόνωση εθνικών παραδόσεων και την πολιτική «θετικών διακρίσεων».
Αντίθετα, μαζί με τις πολιτιστικές διαφορές (ιδίως την θρησκεία) και την γενοκτονία ολόκληρων εθνικών ομάδων (Ουκρανία 1932-1933), αυτά τα μέτρα ώθησαν τις μειονότητες σε περιχαράκωση στην εθνική ταυτότητα και σε εθνικιστικά κινήματα ανεξαρτησίας.
Μάλιστα για πολλούς μελετητές είναι ο εθνικισμός και όχι η δημοκρατία που έπαιξε σημαντικό ρόλο στην διάλυση της ΕΣΣΔ. Με άλλα λόγια, μόλις βρέθηκε η ευκαιρία, οι διάφοροι λαοί της Σοβιετικής Ένωσης ζήτησαν εθνικά κράτη για τους εαυτούς τους.
Όμως όλα αυτά δεν δείχνει να τα κατανοεί η αριστερή πολιτική και διανόηση στην Ελλάδα. Έτσι συνεχίζουν να μιλούν για «εθνικιστικά και φοβικά παραληρήματα του ΚΚΕ» και να κάνουν κηρύγματα υπέρ της πολυπολιτισμικότητας. Και αυτό παρόλο που ο Μαρξ είχε γράψει ότι «σκοπός της εισαγωγής ξένων εργατών είναι η διατήρηση της δουλείας».
Όμως το βιβλίο του Κολοβού αποδεικνύει μεταφέροντας τα διδάγματα από την πολυεθνική Σοβιετική Ένωση στην πολυπολιτισμική Ελλάδα του σήμερα, ότι ούτε η οικονομική ευημερία, ούτε η πολιτική των «θετικών διακρίσεων» θα αποτρέψουν τους εθνικούς, πολιτιστικούς και θρησκευτικούς ανταγωνισμούς ανάμεσα σε Έλληνες και λαθρομετανάστες.
Το μόνο που θα καταφέρουν είναι να κάνουν τους Έλληνες, όπως έγινε και με τους Ρώσους, να νοιώθουν ότι χάνουν την προνομιακή θέση τους ως κυρίαρχη εθνότητα μέσα στην ίδια τους την πατρίδα.
Συντομευμένη έκδοση του άρθρου δημοσιεύθηκε στο φύλλο της 15ης Ιανουαρίου 2011 της εφημερίδας Ελεύθερος Κόσμος.
O «Εθνικομπολσεβικισμός» του Δημήτρη Κιτσίκη.
Μία προσπάθεια για ριζοσπαστική εθνικιστική σκέψη είναι το καινούργιο πόνημα του καθηγητή της Βασιλικής Ακαδημίας του Καναδά Δημήτρη Κιτσίκη,
«Εθνικομπολσεβικισμός: Πέραν του Φασισμού και Κομμουνισμού»
που κυκλοφόρησε πρόσφατα από τις εκδόσεις «Ελληνική Άνοδος».
Ένα βιβλίο που έρχεται να προστεθεί δίπλα σε δύο προηγούμενα: «Η Τρίτη ιδεολογία και η Ορθοδοξία» (εκδόσεις «Εστία») και «Το Βυζαντινό Πρότυπο Διακυβερνήσεως και το Τέλος του Κοινοβουλευτισμού» (εκδόσεις «Έσοπτρον»).
για την συνέχεια διαβάστε εδώ
Απειλεί με άμεση επίθεση η Β. Κορέα.
Ο στρατός της Βόρειας Κορέας ανακοίνωσε σήμερα την ακύρωση συμφωνίας που είχε στόχο την πρόληψη κάθε ένοπλης αντιπαράθεσης με τη Νότια Κορέα, μετέδωσε το επίσημο βορειοκορεατικό πρακτορείο KCNA.
Ο αρχηγός του Γενικού Επιτελείου Στρατού της Βόρειας Κορέας σε μήνυμά του προς το νοτιοκορεατικό στρατό προειδοποίησε επίσης για άμεση επίθεση αν η Νότια Κορέα παραβιάσει τα σύνορα ανάμεσα στις δύο χώρες στην Κίτρινη Θάλασσα, διευκρινίζει το πρακτορείο.
Σήμερα, το πολεμικό ναυτικό της Νότιας Κορέας διεξάγει ανθυποβρυχιακά γυμνάσια μεγάλης κλίμακας σε θαλάσσια περιοχή όπου σημειώνονται συχνά εντάσεις με τη Βόρεια Κορέα· παράλληλα, η Κίνα, που υφίσταται πιέσεις από περιφερειακές δυνάμεις, τις ΗΠΑ και την ΕΕ, φέρεται να "επανεξετάζει" τις σχέσεις της με την Πιονγκγιάνγκ.
Τα γυμνάσια, που σημειώνονται, ακόμα, λίγες ημέρες αφότου οι νοτιοκορεάτικες ένοπλες δυνάμεις αύξησαν το επίπεδο συναγερμού τους, αναμένεται να προκαλέσουν περαιτέρω ένταση στις ήδη κάκιστες διμερείς σχέσεις. Η Πιονγκγιάνγκ έχει διακόψει "κάθε επαφή" με τη Σεούλ, αφότου η Νότια Κορέα κατηγόρησε και επίσημα το απομονωμένο κράτος για το ναυάγιο της κορβέτας Cheonan.
Αναλυτές λένε ότι αν και καμιά από τις δυο πλευρές δεν μοιάζει έτοιμη να κηρύξει πόλεμο, υπάρχει κίνδυνος για νέα επεισόδια--ειδικά στην διεκδικούμενη περιοχή ανοικτά των δυτικών ακτών τους.
Νοτιοκορεάτες αξιωματούχοι αναμένουν πως όταν ο Κινέζος πρωθυπουργός Ουέν Τζιαμπάο επισκεφθεί τη Σεούλ αύριο Παρασκευή, για να έχει συνάντηση με τον πρόεδρο Λι Μιουνγκ μπακ, θα προβεί σε δηλώσεις για το θέμα, και ευελπιστούν ότι θα σημειωθεί "πρόοδος"δηλαδή, μεταβολή της σταθερής κινεζικής πολιτικής διατήρησης "ισορροπιών". Το Σάββατο ο Ουέν θα λάβει μέρος σε περιφερειακή συνάντηση κορυφής στην οποία αναμένεται να συμμετάσχει και ο Ιάπωνας πρωθυπουργός Γιουκίο Χατογιάμα.
Η λαϊκή εθνοσυνέλευση της Βόρειας Κορέας αναμένεται να συγκληθεί την 7η Ιουνίου, περίπου δυο μήνες αφότου το κοινοβούλιο, που ελέγχεται απόλυτα από την ηγεσία της χώρας, ενέκρινε τροποποιήσεις στο Σύνταγμα δίνοντας ακόμα μεγαλύτερες εξουσίες στον Κιμ Γιονγκ ιλ. Ειδικοί αναμένουν κάποια σημαντική διακοίνωση.
Η κρίση ανάμεσα στις δύο Κορέες ξέσπασε μετά τη δημοσιοποίηση την περασμένη εβδομάδα των αποτελεσμάτων διεθνούς έρευνας, σύμφωνα με τα οποία το νοτιοκορεατικό πολεμικό πλοίο Cheonan βυθίστηκε όταν χτυπήθηκε από βορειοκορεατική τορπίλη. Σαράντα έξι ναυτικοί έχασαν τη ζωή τους.
"Η άνοδος του Εθνικοσοσιαλισμού" (Gregor Strasser)
"Η άνοδος του Εθνικοσοσιαλισμού" του Gregor Strasser
για να διαβάσετε το κείμενο στον Μαύρο Κρίνο πατήστε εδώ
"Τους έχω όλους στο τσεπάκι μου".
Είναι χωρίς αμφιβολία ο μεγαλύτερος προπαγανδιστής που έφερε η νέα εποχή.
Όλα στον Γκαίμπελς και γύρω του ήταν διανόηση, σκέψη και ακριβής υπολογισμός.
Μια φορά επισκέφθηκα το Μπρέσλαου μαζί του και τον περιφερειακό διοικητή Μπρούκνερ από την Σαξωνία. Ο Γκαίμπελς θα μιλούσε σε μια συγκέντρωση οπαδών μας.
Κατά την διαδρομή με ρώτησε: "Σε τι είδους κοινό θα μιλήσω, ποιόν "δίσκο" να τοποθετήσω ; Τον εθνικό, τον κοινωνικό, ή τον συναισθηματικό ;"
Μας κοίταξε επιβλητικά και χαμογελώντας είπε:
Μια φορά επισκέφθηκα το Μπρέσλαου μαζί του και τον περιφερειακό διοικητή Μπρούκνερ από την Σαξωνία. Ο Γκαίμπελς θα μιλούσε σε μια συγκέντρωση οπαδών μας.
Κατά την διαδρομή με ρώτησε: "Σε τι είδους κοινό θα μιλήσω, ποιόν "δίσκο" να τοποθετήσω ; Τον εθνικό, τον κοινωνικό, ή τον συναισθηματικό ;"
Μας κοίταξε επιβλητικά και χαμογελώντας είπε:
"Τους έχω όλους στο τσεπάκι μου".
Όττο Στράσσερ.
Αξιωματούχος του Εθνικοσοσιαλιστικού Κόμματος.
Όττο Στράσσερ.
Αξιωματούχος του Εθνικοσοσιαλιστικού Κόμματος.
Απειλούν Έλληνα προπονητή του kick boxing.
ΑΡΝΗΘΗΚΕ ΝΑ ΑΓΩΝΙΣΤΕΙ ΑΘΛΗΤΗΣ ΤΟΥ ΜΕ ΕΠΟΙΚΟ , ΜΕ ΤΗ ΣΗΜΑΙΑ ΤΟΥ ΨΕΥΔΟΚΡΑΤΟΥΣ!
Απειλητικά μηνύματα και τηλεφωνήματα δέχεται ο Eλλαδίτης προπονητής του Κick Boxing Γιώργος Αρμάγος. Όπως δήλωσε στο «Ράδιο Πρώτο» αιτία είναι η άρνησή του να πάει στην Αυστραλία μαζί με αθλητή του για να λάβει μέρος σε αγώνα με αντίπαλο Τούρκο έποικο, που διαμένει στα κατεχόμενα, Όπως υποστήριξε πήρε αυτήν την απόφαση, επειδή ο Τούρκος αθλητής θα αγωνιζόταν με τη σημαία του ψευδοκράτους. Αυτή η απόφασή του τον τιμά ιδιαίτερα, όμως χρειάζεται τη στήριξη για τον «πόλεμο» που δέχεται γι’ αυτήν την απόφασή του.
Χαρακτηριστικά ανέφερε: «Θα αγωνιζόμασταν με έναν Τούρκο στο τουρνουά, όμως διαπιστώσαμε ότι δεν ήταν από την Τουρκία, αλλά έποικος από τα κατεχόμενα. Στον αγώνα ήθελε να αγωνιστεί με τη σημαία του ψευδοκράτους. Αυτό όμως δεν το έκανα αποδεκτό, διότι θα ήταν ντροπή και προδοσία για την Ελλάδα και την Κύπρο, αφού θα ήταν σαν να τους αναγνωρίζαμε και δεν ήθελα να τους δώσουμε την ευκαιρία. Υπάρχουν, όμως, αντιδράσεις από την Αυστραλία, όπου θα γίνει το τουρνουά, διότι άλλοι Έλληνες αθλητές αγωνίστηκαν στο παρελθόν με Τούρκους, με τη σημαία του ψευδοκράτους! Εγώ, για να έχω καθαρή τη συνείδησή μου, δεν το αποδέχθηκα. Γι’ αυτήν την άρνησή μου δέχομαι απειλητικά μηνύματα από Ελληνοαυστραλούς, για να μην πάω στην Αυστραλία, διότι τούς χάλασα το τουρνουά...
Αυτό με έφερε σε δύσκολη θέση, όμως δεν αλλάζω την απόφασή μου. Σίγουρα θα ήθελα να έχω τη στήριξη από κάποιους από την Ελλάδα ή την Κύπρο, διότι συνεχίζουν οι απειλές προς το άτομό μου. Αν ο Τούρκος αγωνιζόταν με την τουρκική σημαία, δεν θα είχα κανένα πρόβλημα. Όμως, δεν πρόκειται να αγωνιστούμε με τη σημαία του ψευδοκράτους».
Jack London.
Είμαι ένας αντιδραστικός, τόσο αντιδραστικός, ώστε η θέση μου είναι ακατανόητη σε σας που ζείτε σε ένα καλυμμένο ψέμμα κοινωνικής οργάνωσης και που η όραση της δεν είναι τόσο έντονη για να τρυπήσει αυτό το κάλυμμα. Θέλετε να πιστέψουν οι άλλοι ότι εσείς πιστεύετε στην διατήρηση της δύναμης και στην κυριαρχία του δυνατού. Το πιστεύω. Όταν ήμουν λίγο νεότερος πίστευα στα ίδια. Αυτή είναι η διαφορά. Βλέπετε, οι ιδέες σας, καθώς και των δικών σας, με είχαν επηρεάσει. Αλλά οι έμποροι, μεγάλοι και μικροί, είναι άτολμοι κυβερνήτες, στην καλύτερη περίπτωση. Γρυλλίζουν και τρέχουν όλη μέρα στο κανάλι που θα τους φέρει το χρήμα κι εγώ έχω γυρίσει στην αριστοκρατία, παρακαλώ. Είμαι ο μόνος ατομικιστής μέσα σε τούτο το δωμάτιο. Δεν περιμένω τίποτα από το κράτος. Περιμένω μόνο από τον δυνατό άνθρωπο, τον καβαλάρη, να σώσει το κράτος από τη σαπίλα του.
"Μάρτιν Ήντεν"
"Μάρτιν Ήντεν"
Βορεινός Οίαξ: Σημεία διαθέσεως.
Ο “Βορεινός Οίαξ” διατίθεται:
- Στα περίπτερα και σε σημεία πωλήσεως περιοδικού τύπου στους νομούς:
Γρεβενών, Ευρυτανίας, Καρδίτσης, Καστοριάς, Κοζάνης, Πιερίας, Σερρών, Τρικάλων, Φθιώτιδος, Φλωρίνης, Χαλκιδικής.
Επίσης δε σε σημεία πωλήσεως τύπου του Πολυκάστρου Κιλκίς , της Πτολεμαΐδος και της Βεροίας Ημαθίας.
- Σε ολόκληρη την περιφέρεια Θεσσαλονίκης (Περαία, Λαγκαδά, Γερακινή κλπ).
- Στην Αθήνα , στο γνωστό περίπτερο στην Πλατεία Κάνιγγος, καθώς και στον πάγκο στην διασταύρωση των οδών Αιόλου και Ευριπίδου και στον πάγκο στην διασταύρωση των οδών Ακαδημίας και Χ. Τρικούπη.
-Στην Θεσσαλονίκη, στο κατάστημα τύπου και ψιλικών στην διασταύρωση των οδών Κωνσταντινουπόλεως και Παπαναστασίου.
- Στον Βόλο, στο Βιβλιοπωλείον “Ελληνικόν”, Ανθίμου Γαζή 121.
- Στο Ηράκλειο Κρήτης στο “Κέντρο Τύπου” (Τύπος, φωτογραφικά, ψιλικά), Πλατείας Ελευθερίας 22, έναντι Πλατείας Ελευθερίας, δίπλα και αριστερά από την πιτσαρία “Νάπολι”.
-Στο Ρέθυμνο, στο “Κέντρο Τύπου” οδός Θ. Μοάτσου 54 , στο περίπτερο της οδού Ηγ. Γαβριήλ δίπλα στην είσοδο του Δήμοτικού Κήπου, καθώς και στο περίπτερο στο παλαιό λιμάνι, μπροστά από την καφετέρια “Nuvelle”.
- Στην Τρίπολη Αρκαδίας, στο “Κέντρο Τύπου” , Πλατεία Αγίου Βασιλείου 3, αριστερά από το κατάστημα ειδών φωτογραφίας “Photo Κανναβός”.
-Στο Άργος Αργολίδος, στην Πλατεία Αγίου Πέτρου, στο περίπτερο απέναντι στο Δημαρχείο και την καφετέρια “Δεληολάνη”.
- Για τις υπόλοιπες περιοχές, επικοινωνήστε μέσω e-mail στο: arma@armahellas.com ή δια τηλεφώνου στο : 6974 102613
- Στα περίπτερα και σε σημεία πωλήσεως περιοδικού τύπου στους νομούς:
Γρεβενών, Ευρυτανίας, Καρδίτσης, Καστοριάς, Κοζάνης, Πιερίας, Σερρών, Τρικάλων, Φθιώτιδος, Φλωρίνης, Χαλκιδικής.
Επίσης δε σε σημεία πωλήσεως τύπου του Πολυκάστρου Κιλκίς , της Πτολεμαΐδος και της Βεροίας Ημαθίας.
- Σε ολόκληρη την περιφέρεια Θεσσαλονίκης (Περαία, Λαγκαδά, Γερακινή κλπ).
- Στην Αθήνα , στο γνωστό περίπτερο στην Πλατεία Κάνιγγος, καθώς και στον πάγκο στην διασταύρωση των οδών Αιόλου και Ευριπίδου και στον πάγκο στην διασταύρωση των οδών Ακαδημίας και Χ. Τρικούπη.
-Στην Θεσσαλονίκη, στο κατάστημα τύπου και ψιλικών στην διασταύρωση των οδών Κωνσταντινουπόλεως και Παπαναστασίου.
- Στον Βόλο, στο Βιβλιοπωλείον “Ελληνικόν”, Ανθίμου Γαζή 121.
- Στο Ηράκλειο Κρήτης στο “Κέντρο Τύπου” (Τύπος, φωτογραφικά, ψιλικά), Πλατείας Ελευθερίας 22, έναντι Πλατείας Ελευθερίας, δίπλα και αριστερά από την πιτσαρία “Νάπολι”.
-Στο Ρέθυμνο, στο “Κέντρο Τύπου” οδός Θ. Μοάτσου 54 , στο περίπτερο της οδού Ηγ. Γαβριήλ δίπλα στην είσοδο του Δήμοτικού Κήπου, καθώς και στο περίπτερο στο παλαιό λιμάνι, μπροστά από την καφετέρια “Nuvelle”.
- Στην Τρίπολη Αρκαδίας, στο “Κέντρο Τύπου” , Πλατεία Αγίου Βασιλείου 3, αριστερά από το κατάστημα ειδών φωτογραφίας “Photo Κανναβός”.
-Στο Άργος Αργολίδος, στην Πλατεία Αγίου Πέτρου, στο περίπτερο απέναντι στο Δημαρχείο και την καφετέρια “Δεληολάνη”.
- Για τις υπόλοιπες περιοχές, επικοινωνήστε μέσω e-mail στο: arma@armahellas.com ή δια τηλεφώνου στο : 6974 102613
ΕΚ ΤΗΣ ΕΙΣΑΓΩΓΗΣ
Η ΠΛΕΥΣΙΣ ΤΟΥ ‘‘ΒΟΡΕΙΝΟΥ ΟΙΑΚΟΣ’’
Τὸ παρὸν τεῦχος δὲν εἶναι ἕνα ἀκόµη ἀπὸ τὰ πολλὰ, ἐνίοτε φανταχτερά, περιοδικὰ ποὺ πληθωρικῶς κατακλύζουν ἐδῶ καὶ χρόνια τὸ εἰδικὸ ἀναγνωστικὸ κοινό, τὸ ὡς «ἐθνικιστικό» ἢ κατ᾿ ἄλλους ὡς «ἐθνικῶς σκεπτόµενο» αὐτοπροσδιοριζόµενο - καὶ τὰ ὁποῖα κυρίως ἀπὸ κοινοῦ συνεισφέρουν εἰς τὸ νὰ παγιώνουν καὶ ἐπιτείνουν τὴν ἰδεολογικὴ ῥηχότητα καὶ σύγχυση, τὴν κούφια δοκησισοφία τῶν ἀφελῶς καλοπροαιρέτων ἀλλὰ κατ᾿ οὐσίαν καὶ βάθος τελικῶς ἀδαῶν ἀναγνωστῶν τους, συντελώντας ἀντὶ εἰς ἀποσαφήνισιν, κατάρτισιν καὶ πλήρωσιν ἐλλείψεων ἰδεολογικῶν, µᾶλλον εἰς παραπλάνησιν ἀλλὰ καὶ συµπλήρωσιν τῶν βαλαντίων πονηρῶν καιροσκόπων.
Ἀπεναντίας, τὸ παρὸν τεῦχος ἐκφράζει ἕνα ἐνεργὸ πολιτικὸν ὀργανισµό, µὲ τὴν πλήρη, αὐθεντική, Πλατωνικὴν ἔννοιαν τῆς Πολιτικῆς· τὸ ὁποῖον συνεπάγεται µίαν ὀργανικὴ Κοινότητα συνειδητοποιηµένων Ἑλλήνων, ποὺ ἀνιχνεύουν καὶ πασχίζουν νὰ κρατήσουν ἀδιάσπαστο τὸ µυστικὸ νῆµα ποὺ συνδέει καὶ συνέχει ὅ,τι Ἐθνικὸ ἐπιβιώνει στοὺς χαλεποὺς καιρούς µας µὲ τὴν ἀρχέγονη καὶ διαχρονικὴ ὑπόσταση τῆς αὐθεντικῆς Ἑλληνικότητος, ἤτοι µὲ τὸν πυρῆνα τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἀριανικότητος, ὑπὸ βαθυτάτην ἔννοια - µὲ τὴν ψυχὴν καὶ τὴν οὐσίαν τῆς Αἰωνίου Ἑλλάδος!Ὁ ἰδεολογικὸς κύκλος ποὺ ἐµψυχώνει τὴν συντακτική µας ὁµάδα ἔχει κατὰ καιροὺς γίνει στόχος ἀπελπισµένων καὶ ἀπιθάνων µοµφῶν, ἰδίως µάλιστα ἐκ πηγῶν λίαν ἀµφιβόλου ταυτότητος καὶ ὑπολήψεως, ἐπιεικέστατα· µᾶς ἔχουν κατηγορήσει ὡς «καθαρολόγους», ὡς «ἐλιτιστάς» κ.ο.κ.
Στὴν πραγµατικότητα µποροῦµε εὐθὺς νὰ τοὺς ἀπαλλάξουµε ἀπὸ τὸ βάρος τῆς ἀποδείξεως τῶν συγκεκριµένων ἰσχυρισµῶν τους, ἐπιβεβαιώνοντας κι ἐπαυξάνοντάς τους – καθώς, µάλιστα, αὐτὲς οἱ «µοµφὲς» ἀποτελοῦν γιὰ µᾶς τίτλους τιµῆς!
Πράγµατι, πῶς θὰ µπορούσαµε νὰ µὴ ἤµασταν καθαρολόγοι καὶ ἐλιτισταί, ὅταν πυρῆνα τῆς Ἰδέας µας ἀποτελῇ ἡ ΑΡΙΣΤΟΚΡΑΤΙΑ ; - ἡ ἀληθής, ὅµως, ἀριστοκρατία - ποὺ ὄχι µόνον καµµία σχέση δὲν δύναται νὰ ἔχῃ µὲ οἰκονοµικὰ κριτήρια διακρίσεως ἢ µὲ τὴν ἀπεθνισµένη οἰκονοµικὴ ὀλιγαρχία τοῦ «δυτικοῦ» ἀστο-δηµοκρατικοῦ καπιταλισµοῦ ἀλλ᾿, ἀπεναντίας, συνιστᾷ τὴν πλέον ῥιζική τους ἀναίρεση! Εἶναι ἀλήθεια ὅτι ὁ ἐκφυλισµὸς καὶ ἡ Παρακµή, τόσον τῆς Ἑλλάδος ὅσον καὶ τῆς Εὐρώπης συνολικῶς, συντελεῖται τὶς τελευταῖες δεκαετίες µὲ τρόπο ῥαγδαῖο καί, ὡς ἐκ τούτου, ἰδιαιτέρως ὀδυνηρὸ γιὰ ὅσους ἔχουν τὴν ὀξυδέρκεια νὰ παρατηροῦν καθαρὰ καὶ νὰ ἀντιλαµβάνωνται, σὲ ὅλες της τὶς πτυχές, αὐτὴν τὴν κοσµοϊστορικὴ καταβαράθρωση.
Ἐν τούτοις, µὴ ὑπεκφεύγοντες «στρουθοκαµηλικῶς» ἢ σαρώνοντας τὰ σκουπίδια ὑπὸ τὸν τάπητα, δὲν ζηλεύουµε τὴν µακαριότητα τῶν «πτωχῶν τῷ πνεύµατι»: Ἀπεναντίας, συναισθανόµενοι ἀκριβῶς τὸ βαρὺ ἱστορικὸ φορτίο ποὺ συνεπάγεται γιὰ ᾿µᾶς ἡ ζῶσα ἐπίγνωσις τῶν τεκταινοµένων, τῶν διαλυτικῶς γιγνοµένων ἐν σχέσει πρὸς τὰ ὄντα - καὶ ἡ ὁποία ἐπίγνωσις µᾶς καθιστᾷ ἀναγκαίως τοὺς κυρίους φυσικοὺς κληρονόµους ἑνὸς ἀληθοῦς Πολιτισµοῦ, νοουµένου ὡς γνησίας (καὶ δυναµικῶς ἐξελισσοµένης ἀκόµη) ἐκδηλώσεως τῆς ἀρχετυπικής, πνευµατικῆς καὶ φυλετικῆς µας οὐσίας ἐν ταυτῷ, ἀναγνωρίζουµε ὡς ἱερὸ ἀναπόδραστο Καθῆκον, πλὴν καθῆκον φυσικῶς ἁρµοστὸν καί, ἄρα, ἐλαφρὺ καὶ χαρωπόν, τὴν ἀποστολὴ νὰ κρατήσουµε, πάσῃ θυσίᾳ, τὴν φλόγα τῆς Ἀριοελληνικῆς παραδόσεως ἄσβεστη, ἐµβαθύνοντας εἰς καὶ πραγµατοποιώντας ὡς βίωµα τὴν πνευµατικότητα καὶ τὸν γνήσιο χαρακτῆρα τῆς Παραδόσεως, τοῦ Πολιτισµοῦ µας!
Η ΠΛΕΥΣΙΣ ΤΟΥ ‘‘ΒΟΡΕΙΝΟΥ ΟΙΑΚΟΣ’’
Τὸ παρὸν τεῦχος δὲν εἶναι ἕνα ἀκόµη ἀπὸ τὰ πολλὰ, ἐνίοτε φανταχτερά, περιοδικὰ ποὺ πληθωρικῶς κατακλύζουν ἐδῶ καὶ χρόνια τὸ εἰδικὸ ἀναγνωστικὸ κοινό, τὸ ὡς «ἐθνικιστικό» ἢ κατ᾿ ἄλλους ὡς «ἐθνικῶς σκεπτόµενο» αὐτοπροσδιοριζόµενο - καὶ τὰ ὁποῖα κυρίως ἀπὸ κοινοῦ συνεισφέρουν εἰς τὸ νὰ παγιώνουν καὶ ἐπιτείνουν τὴν ἰδεολογικὴ ῥηχότητα καὶ σύγχυση, τὴν κούφια δοκησισοφία τῶν ἀφελῶς καλοπροαιρέτων ἀλλὰ κατ᾿ οὐσίαν καὶ βάθος τελικῶς ἀδαῶν ἀναγνωστῶν τους, συντελώντας ἀντὶ εἰς ἀποσαφήνισιν, κατάρτισιν καὶ πλήρωσιν ἐλλείψεων ἰδεολογικῶν, µᾶλλον εἰς παραπλάνησιν ἀλλὰ καὶ συµπλήρωσιν τῶν βαλαντίων πονηρῶν καιροσκόπων.
Ἀπεναντίας, τὸ παρὸν τεῦχος ἐκφράζει ἕνα ἐνεργὸ πολιτικὸν ὀργανισµό, µὲ τὴν πλήρη, αὐθεντική, Πλατωνικὴν ἔννοιαν τῆς Πολιτικῆς· τὸ ὁποῖον συνεπάγεται µίαν ὀργανικὴ Κοινότητα συνειδητοποιηµένων Ἑλλήνων, ποὺ ἀνιχνεύουν καὶ πασχίζουν νὰ κρατήσουν ἀδιάσπαστο τὸ µυστικὸ νῆµα ποὺ συνδέει καὶ συνέχει ὅ,τι Ἐθνικὸ ἐπιβιώνει στοὺς χαλεποὺς καιρούς µας µὲ τὴν ἀρχέγονη καὶ διαχρονικὴ ὑπόσταση τῆς αὐθεντικῆς Ἑλληνικότητος, ἤτοι µὲ τὸν πυρῆνα τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἀριανικότητος, ὑπὸ βαθυτάτην ἔννοια - µὲ τὴν ψυχὴν καὶ τὴν οὐσίαν τῆς Αἰωνίου Ἑλλάδος!Ὁ ἰδεολογικὸς κύκλος ποὺ ἐµψυχώνει τὴν συντακτική µας ὁµάδα ἔχει κατὰ καιροὺς γίνει στόχος ἀπελπισµένων καὶ ἀπιθάνων µοµφῶν, ἰδίως µάλιστα ἐκ πηγῶν λίαν ἀµφιβόλου ταυτότητος καὶ ὑπολήψεως, ἐπιεικέστατα· µᾶς ἔχουν κατηγορήσει ὡς «καθαρολόγους», ὡς «ἐλιτιστάς» κ.ο.κ.
Στὴν πραγµατικότητα µποροῦµε εὐθὺς νὰ τοὺς ἀπαλλάξουµε ἀπὸ τὸ βάρος τῆς ἀποδείξεως τῶν συγκεκριµένων ἰσχυρισµῶν τους, ἐπιβεβαιώνοντας κι ἐπαυξάνοντάς τους – καθώς, µάλιστα, αὐτὲς οἱ «µοµφὲς» ἀποτελοῦν γιὰ µᾶς τίτλους τιµῆς!
Πράγµατι, πῶς θὰ µπορούσαµε νὰ µὴ ἤµασταν καθαρολόγοι καὶ ἐλιτισταί, ὅταν πυρῆνα τῆς Ἰδέας µας ἀποτελῇ ἡ ΑΡΙΣΤΟΚΡΑΤΙΑ ; - ἡ ἀληθής, ὅµως, ἀριστοκρατία - ποὺ ὄχι µόνον καµµία σχέση δὲν δύναται νὰ ἔχῃ µὲ οἰκονοµικὰ κριτήρια διακρίσεως ἢ µὲ τὴν ἀπεθνισµένη οἰκονοµικὴ ὀλιγαρχία τοῦ «δυτικοῦ» ἀστο-δηµοκρατικοῦ καπιταλισµοῦ ἀλλ᾿, ἀπεναντίας, συνιστᾷ τὴν πλέον ῥιζική τους ἀναίρεση! Εἶναι ἀλήθεια ὅτι ὁ ἐκφυλισµὸς καὶ ἡ Παρακµή, τόσον τῆς Ἑλλάδος ὅσον καὶ τῆς Εὐρώπης συνολικῶς, συντελεῖται τὶς τελευταῖες δεκαετίες µὲ τρόπο ῥαγδαῖο καί, ὡς ἐκ τούτου, ἰδιαιτέρως ὀδυνηρὸ γιὰ ὅσους ἔχουν τὴν ὀξυδέρκεια νὰ παρατηροῦν καθαρὰ καὶ νὰ ἀντιλαµβάνωνται, σὲ ὅλες της τὶς πτυχές, αὐτὴν τὴν κοσµοϊστορικὴ καταβαράθρωση.
Ἐν τούτοις, µὴ ὑπεκφεύγοντες «στρουθοκαµηλικῶς» ἢ σαρώνοντας τὰ σκουπίδια ὑπὸ τὸν τάπητα, δὲν ζηλεύουµε τὴν µακαριότητα τῶν «πτωχῶν τῷ πνεύµατι»: Ἀπεναντίας, συναισθανόµενοι ἀκριβῶς τὸ βαρὺ ἱστορικὸ φορτίο ποὺ συνεπάγεται γιὰ ᾿µᾶς ἡ ζῶσα ἐπίγνωσις τῶν τεκταινοµένων, τῶν διαλυτικῶς γιγνοµένων ἐν σχέσει πρὸς τὰ ὄντα - καὶ ἡ ὁποία ἐπίγνωσις µᾶς καθιστᾷ ἀναγκαίως τοὺς κυρίους φυσικοὺς κληρονόµους ἑνὸς ἀληθοῦς Πολιτισµοῦ, νοουµένου ὡς γνησίας (καὶ δυναµικῶς ἐξελισσοµένης ἀκόµη) ἐκδηλώσεως τῆς ἀρχετυπικής, πνευµατικῆς καὶ φυλετικῆς µας οὐσίας ἐν ταυτῷ, ἀναγνωρίζουµε ὡς ἱερὸ ἀναπόδραστο Καθῆκον, πλὴν καθῆκον φυσικῶς ἁρµοστὸν καί, ἄρα, ἐλαφρὺ καὶ χαρωπόν, τὴν ἀποστολὴ νὰ κρατήσουµε, πάσῃ θυσίᾳ, τὴν φλόγα τῆς Ἀριοελληνικῆς παραδόσεως ἄσβεστη, ἐµβαθύνοντας εἰς καὶ πραγµατοποιώντας ὡς βίωµα τὴν πνευµατικότητα καὶ τὸν γνήσιο χαρακτῆρα τῆς Παραδόσεως, τοῦ Πολιτισµοῦ µας!
Κατὰ συνέπειαν οὔτε ὀπαδοὺς ζητοῦµε, οὔτε ψηφοφόρους, οὔτε κἂν ὑποστηρικτὰς ὑπὸ συνήθη ἔννοιαν – ἀφοῦ τέτοια στόχευσις θὰ παρέπεµπε πολὺ µακρὰν τοῦ µόλις προδιαγραφέντος.Ἀναζητοῦµε ὄχι τὸν ὀπαδό, λοιπόν - παρὰ τὸν ἐξαιρετικὸ ἀσκητικὸ µαχητή, τὸν ἀπαθῆ ἔναντι τῆς ἐπικροτήσεως τοῦ πλήθους ἀναδυόµενο µύστη τῆς αὐθεντικότητος σ᾿ ὅλες της τὶς ἐκφάνσεις· αὐτοὺς ποὺ ἀπεχθάνονται τοὺς δειλοὺς συµβιβασµούς, τοὺς ποικιλλωνύµους ψευδισµοὺς καὶ τὰ χαµαιλεοντικὰ καµώµατα ποὺ µᾶς κατακλύζουν ὁλοῦθε: Ἀναζητοῦµε πνευµατικοὺς ἀδελφούς - συναγωνιστὰς τῆς Αὐθεντικότητος – γιατὶ αὐτὸ εἶναι τελικῶς ἡ ζῶσα Ἰδέα µας.
Καθ᾿ ὅσον, εἰς πεῖσµα τῆς γενικευµένης κοινωνικῆς ἀποβλακώσεως καὶ ἐξαχρειώσεως, τῆς διαλύσεως καὶ δηλητηριάσεως ζωτικῶν ἐνστίκτων καὶ ἀρχετύπων, ὑπάρχουν ἰσχυρὲς ἐνδείξεις ὅτι κάποιοι παραµένουν ζωντανοί - καὶ ἐπειδὴ αὐτοὶ συνηθέστατα συµβαίνει νὰ παρακολουθοῦν τὸν κόσµο νὰ καταρρέῃ γύρω τους χωρὶς τὶς δειλὲς ἀπατηλὲς ὑπεκφυγὲς τοῦ πλήθους, νοιώθοντας µόνοι καὶ χαµένοι ναυαγοί, προσφέρεται χάριν αὐτῶν τὸ παρὸν ἔντυπον ἐν εἴδει πυξίδος ἀλλὰ καὶ Οἴακος (πηδαλίου), πρὸς ἀνεύρεσιν αὐθεντικοῦ προσανατολισµοῦ: ἡ δὲ αὐθεντικότης προσδιορίζεται ἐκ τοῦ κεντρικοῦ µας Πινδαρείου ἐπιγράµµατος «γένοιο οἷος ἐσσὶ µαθών».Κηρύσσουµε, λοιπόν, µίαν «ἐξέγερσιν ἐναντίον τοῦ συγχρόνου κόσµου», καθὼς χαρακτηριστικῶς ἔγραφε ἕνας παλαιὸς σοφὸς διδάσκαλος, χωρὶς ὡστόσο νὰ προσδιοριζόµαστε ἐκ τῆς ἀντι-θέσεως: ἡ ἰδία µας ταυτότης θὰ εἶναι, ἄρα, τὸ πρωτεῦον – κι αὐτοῦ θὰ εἶναι ἀκόµη καὶ ἡ ὅποια ἀντίθεσις ἐποικοδοµητικῶς ἐντεταγµένη. Εἰδικώτερα συνεπῶς, ὁ ἀγὼν θὰ εἶναι καταδικασµένος εἰς ἀστοχίαν, ἂν δὲν προηγῇται ἡ εἰς βάθος Συνειδητοποίησις, ἂν αὐτὸς δὲν ξεκινάῃ ἀπὸ µέσα µας.
Τὶ σηµαίνει ὅµως Συνειδητοποίησις;Σηµαίνει ὁλικὴν ἀναγνώρισιν ἀντὶ ῥηχῆς ἐκµαθήσεως, ὡς κορύφωσιν ἐνδοσκοπήσεως καὶ τῆς ἀνακεκληµένης ἀρχαϊκῆς χαλαρᾶς ἐγρηγόρσεως, ποὺ ὡριµάζει εἰς ἀναγνώρισιν ἑαυτοῦ τε καὶ Κόσµου ὡς δυϊκῶς συµπληρωµατικοῦ ἀλλ᾿ ἑνιαίου νοήµατος τῆς Ὑπάρξεως, ὡς προσδιορισµοῦ ἀκόµη τῆς ἐν τῷ Κόσµῳ θέσεως – διαχρονικῶς - καὶ τοῦ ἐνδεδειγµένου ῥόλου (τοῦ Δάρµα τῶν ἀρχαίων Ἰνδοαρίων) ἑνὸς ἑκάστου ἐντὸς αὐτοῦ, ἐκκολάπτουσαν ἕνα πρότυπον ζωῆς ἁρµονικό, συνεπὲς κατὰ τ᾿ ἀνωτέρω – κυρίως δὲ ἀληθῆ ἐφαρµογὴν καὶ βίωσίν του.Προτοῦ προσεγγίσῃ κανεὶς µὲ ἐνάργεια, ἀκρίβεια, θάρρος καὶ ἀποφασιστικότητα τὶς ἀνωτέρω προκλήσεις, διαποτίζοντας µὲ τὴν συνεποµένην διαύγειαν κάθε µορφὴν ἀγῶνος, ὁ «ἀγὼν» θὰ εἶναι ῥηχὸς κι ἀλυσιτελὴς εἰς βάθος χρόνου, στερούµενος πραγµατικῆς ἀξίας καὶ οὐσίας. Ἡ ἁπτότης τῆς ἁρµονικότητος ὡς πραγµατικῆς γεφυρώσεως ἐνοράσεως (θεωρίας) καὶ πράξεως, καλοῦ καὶ ἀγαθοῦ, νοητοῦ καὶ συναισθητοῦ, ἰδεατοῦ καὶ ἐφαρµοσίµου - παντοιοτρόπως καὶ διὰ ποικίλλων µεθόδων, πολὺ µακρὰν τῆς κοινοτυπίας καὶ τοῦ στερεοτύπου, πρέπει κυρίως νὰ χαρακτηρίζῃ τὴν ὕπαρξή µας - ὥστε καὶ νὰ ἀποπνέεται ἀπὸ αὐτήν, ὡς δύναµις καὶ ὡς αἰσθητὴ πνευµατικότης.
Ἡ ἀρθρογραφία µας θὰ καλύπτῃ µέγα εὖρος θεµάτων: ἱστορία, λαογραφία καὶ παράδοση, ἐθνολογία, πολιτική, γεωπολιτική, στρατηγικὴ καὶ διπλωµατία κ.ἄ., ὅλα ὅµως ἑνοποιούµενα ὑπὸ τὸ φῶς τῆς ἀληθοῦς φιλοσοφίας, νοουµένης ὄχι ἀκαδηµαϊκῶς ἢ καθ᾿ οἱονδήποτε τρόπον συµβατικῶς, ἀλλ᾿ ὡς τῆς πράγµατι θαρραλέας στοχαστικῆς κι ἐνδοσκοπικῆς µατιᾶς ποὺ ἀναζητεῖ τὴν ἑνότητα πίσω ἀπὸ τὴν κρούστα τῆς φαινοµενικῆς πολλαπλότητος, τὸ βαθύτερο συνεκτικὸ νόηµα τῶν φαινοµένων, τὴν οὐσία τοῦ ὄντος καὶ τοῦ γίγνεσθαι.
Τὰ φύλλα τοῦ παρόντος ἐντύπου ὁµοιάζουν πρὸς κλειστὲς φιάλες ποὺ ταξιδεύουν ἀνὰ τοὺς ὠκεανοὺς τοῦ συγχρόνου ἀντι-κόσµου, περιέχουσες κωδικοποιηµένα ζωτικὰ µυστικά, µὲ ὑποψηφίους ἀποδέκτας κάποιους πιθανοὺς µοναχικοὺς καὶ ἀπελπισµένους «ναυαγούς», ποὺ ζοῦν ἀποµονωµένοι σὲ διάφορα ἀποκοµµένα καὶ ἄγονα ἐρηµονήσια· ἀνοίγοντας τὶς φιάλες, δύνανται νὰ λάβουν ὁδηγίες ἐπιβιώσεως καί, µαζύ, ἕνα σχέδιον ἀποδράσεως – ἀλλὰ καὶ τελικῆς συνενώσεως εἰς ἕνα ὀργανικὸν Ὅλον· ἀπείρως µακρὰν τῆς σηµερινῆς ἐκτρωµατικῆς αἰσχρουργίας πού, δίκην δεινοτάτου θανασίµου ζυγοῦ, ψευδωνύµως ἐπικάθηται ἐπὶ τοῦ ὑποδούλου τραχήλου τοῦ Ἔθνους κι ὁλοκλήρου τῆς Φυλῆς µας – ποὺ ταχύτατα καὶ µεθοδικώτατα σύρονται ἐν ὑπνώσει στὸν πλέον ἄδοξο κι ἐπαίσχυντο ἀφανισµό: συνενώσεως εἰς τὸ δι᾿ ἡµῶν ἀναδυόµενον ἐκεῖνο Ὅλον, ποὺ θὰ ἐκκολάψῃ καὶ καταυγάσῃ, ἀληθινά, τὴν ἐνεργῶς πραγµατουµένη Πατρίδα µας, µίαν Πατρίδα ἀξίαν καὶ ἀπροσµάχητον, καὶ πάλιν ἀναδεικνυοµένην εἰς λίκνον τῆς ἀναγεννωµένης καὶ ἐκ τοῦ ἀφανισµοῦ µόλις διαφευγούσης Ἀριανικότητος, στυλοβάτου καὶ φάρου τῆς οἰκουµένης!
ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ
Η ΕΛΕΥΣΙΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ * ΣΥΝΑΦΕΙΑΙ ΣΗΨΕΩΣ ΚΑΙ ΣΥΝΟΧΑΙ ΑΥΘΕΝΤΙΚΗΣ ΔΡΑΣΕΩΣ * ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΙΣ: COLIN JORDAN * ΤΑ ΑΠΟΡΡΗΤΑ ΣΤΟΝ ΠΛΟΥΤΑΡΧΟ * Η ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ ΚΡΙΣΙΣ * 1ον ΠΑΝΟΥΚΡΑΝΙΚΟΝ Ε/Σ ΣΥΝΕΔΡΙΟΝ * ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΙΚΑ ΕΛΑΤΗΡΙΑ Β΄ΠΠ * κ.ἄ.
Για επικοινωνία:
e-mail:
arma@armahellas.com
Τηλ: 6974 102613
http://www.armahellas.com/
"Φασίστας" και ο Τακι Τσαν ... ;
Αναδημοσίευση από το :
http://www.hiphop.gr/page/263
" ... - Η γνώμη σου για την εξουσία ;
Πρέπει να υπάρχει. Το μόνο που πιστεύω ότι είναι λάθος στις μέρες μας είναι η Δημοκρατία. Δεν μπορούν να κυβερνήσουν οι πολλοί γιατί οι πολλοί πάντα κάνουν λάθος. Για παράδειγμα, όλοι μαζί είπαν "Ναι, να σταυρώσουμε τον Χριστό" αλλά όλοι είχαν λάθος. Πιο απλά, όλοι παίζουν τζόκερ αλλά ένας το κερδίζει, ένας έχει δίκιο άρα ένας πρέπει να κυβερνήσει.
Αυτός ο ένας πρέπει να είναι ο κατάλληλος ηγέτης, ή ακόμα καλύτερα αυτός που θα δημιουργήσει ηγέτες. Δεν ασχολούμαι γιατί δεν βγάζεις άκρη, όσο και να προσπαθήσεις δε γίνεται τίποτα, εφόσον έχουν πάρει μια τροπή τα πράγματα.
Μιλάμε για Εβραίους και Σιωνισμό που ελέγχουνε τα πάντα. Εγώ θα κοιτάξω να κάνω το κέφι μου, να βρω τις γκόμενές μου, να τα πάρω, να κάνω την τέχνη μου, να είμαι κοντά στην οικογένειά μου, να κάνω το χαβαλέ μου και θα τ'αφήσω αυτά για τους άλλους .... "
Βενεζουέλα. Ο πρόεδρος Ούγκο Τσάβες καταδίκασε το "πραξικόπημα" στην Ονδούρα.
Ο σοσιαλιστής πρόεδρος της Βενεζουέλας, Ούγκο Τσάβες, κατήγγειλε ένα "πραξικόπημα" στην Ονδούρα, όπου ο ομόλογος και σύμμαχός του, Μανουέλ Σελάγια, συνελήφθη από το στρατό και κάλεσε τον πρόεδρο των ΗΠΑ, Μπαράκ Ομπάμα, να καταδικάσει το πραξικόπημα αυτό."
Οι στρατιωτικοί χρησιμοποιήθηκαν για να κάνουν ένα πραξικόπημα (...) όπως η Λατινική Αμερική γνωρίζει τόσο καλά εδώ και εκατό χρόνια, εναντίον ενός λαού και ενός προέδρου που επρόκειτο απλώς να διοργανώσει μία λαϊκή διαβούλευση", δήλωσε ο Τσάβες στο διεθνές τηλεοπτικό κανάλι Telesur, το οποίο έχει την έδρα του στο Καράκας.
"Πίσω από τους πραξικοπηματίες στρατιωτικούς κρύβονται η ονδουριανή μπουρζουαζία, οι ευκατάστατοι, οι πλούσιοι που μετέτρεψαν την Ονδούρα σε μία δημοκρατία μπανανία, σε μία πολιτική, στρατιωτική και τρομοκρατική βάση της βορειο-αμερικανικής αυτοκρατορίας", πρόσθεσε."Η αυτοκρατορία των γιάνκηδων έχει πολλά να δει μ΄αυτό.
Απευθύνω έκκληση στον πρόεδρο των Ηνωμένων Πολιτειών να καταδικάσει όπως εμείς την επίθεση αυτή όχι μόνο εναντίον της Ονδούρας αλλά και όλων των λαών της Λατινικής Αμερικής", συνέχισε ο Τσάβες.
Σφοδρή κριτική των ηγετών της Βενεζουέλας και της Νικαράγουας σε Obama.
Επικριτικοί εμφανίστηκαν οι ηγέτες της Βενεζουέλας και της Νικαράγουας, Hugo Chavez και Daniel Ortega, αντίστοιχα, απέναντι στον Αμερικανό πρόεδρο Obama, λόγω της παλαιότερης υπόσχεσης που είχε δώσει για μια «νέα αρχή» στις σχέσεις μεταξύ της Washington και της Λατινικής Αμερικής.
Στο πλαίσιο της συνόδου της ενεργειακής συμμαχίας PetroCaribe, η οποία διεξάγεται στο St. Kitts και το Nevis στην Καραϊβική, οι δύο ηγέτες άσκησαν σφοδρή κριτική για τους χειρισμούς του Obama.
O πρόεδρος της Βενεζουέλα, Hugo Chavez, χρησιμοποίησε βαριά λόγια λέγοντας ότι «η παλιά αυτοκρατορία της Αμερικής συνεχίζεται».
Από την άλλη, ο πρόεδρος της Νικαράγουας, Daniel Ortega, κατηγόρησε την κυβέρνηση Obama ότι «παραμένει προσκολλημένη στο παρελθόν» όσον αφορά την πολιτική της στάση απέναντι στην Κούβα.
Η Νικαράγουα και η Κούβα έχουν ενταχθεί στη συμμαχία PetroCaribe, τη δημιουργία της οποίας είχε εισηγηθεί ο Chavez το 2005. Μέσω αυτής της συμμαχίας επωφελούνται τους ευνοϊκούς όρους που ισχύουν για τις χώρες-μέλη της στην αγορά πετρελαίου από τη Βενεζουέλα, η οποία και αποτελεί χώρα-μέλος του ΟΠΕΚ.
Τον γιο του όρισε διάδοχο του ο ηγέτης της Βορείου Κορέας Κιμ Γιονγκ Ιλ.
Ο ηγέτης της Βορείου Κορέας Κιμ Γιονγκ Ιλ επέλεξε τον γιο του για να τον διαδεχθεί στο ανώτατο αξίωμα της χώρας, μεταδίδουν τα μέσα ενημέρωσης της Νοτίου Κορέας.
Δύο εφημερίδες και ένας βουλευτής της αντιπολίτευσης βεβαιώνουν πως η μυστική υπηρεσία της Νοτίου Κορέας έχει ήδη ενημερώσει τη Βουλή για την εξέλιξη αυτή.
Συγκεκριμένα, οι αξιωματικοί του καθεστώτος της Β.Κορέας έχουν λάβει εντολή να υποστηρίζουν τον Κιμ Γιονγκ Ουν μετά την πυρηνική δοκιμή της 25ης Μαΐου.
Πολλά έχουν ακουστεί τους τελευταίους μήνες σχετικά με το ποιος θα διαδεχθεί τον Κιμ Γιονγκ Ιλ, ειδικά μετά το εγκεφαλικό που υπέστη πέρυσι, αν και κάτι τέτοιο δεν επιβεβαιώθηκε ποτέ.
Αναλυτές του BBC εκτιμούν ότι οι πρόσφατες πολεμικές δραστηριότητες της Πιονγιάνγκ, με αποκορύφωμα την πυρηνική δοκιμή της περασμένης εβδομάδας, αποσκοπούν στην ενδυνάμωση της θέσης του Κιμ Γιονγκ Ιλ, προκειμένου ενισχυμένος να ορίσει το διάδοχό του.
Όπως δήλωσε στο Associated Press ο βουλευτής της αντιπολίτευσης, που επιβεβαίωσε ότι η κυβέρνηση της Σεούλ έχει ενημερωθεί για την εξέλιξη, το καθεστώτος της Βορείου Κορέας υποσχέθηκε πίστη και υποταγή στον Κιμ Γιονγκ Ουν.
Λίγα είναι γνωστά για τον νεότερο γιο του Κιμ Γιονγκ Ιλ, για τον οποίο πιστεύεται ότι γεννήθηκε το 1983 ή στις αρχές του 1984. Κατά πληροφορίες από τον Τύπο της Νοτίου Κορέας μιλάει αγγλικά, γερμανικά και γαλλικά, ενώ έμαθε και σκι στο ελβετικό σχολείο που φοίτησε.
Φωτογραφίες του από την ενήλικη ζωή του δεν υπάρχουν, ενώ εγείρονται και ερωτήματα εάν η εκλιπούσα μητέρα του, Γιαπωνέζα χορεύτρια Κο Γιονγκ Χούι ήταν επίσημη σύζυγος ή ερωμένη του Κιμ Γιονγκ Ιλ.
Ο ηγέτης της Βορείου Κορέας έχει τρεις γιους, αλλά ο Κιμ Γιονγκ Ουν λέγεται ότι του μοιάζει περισσότερο από όλους και έχει τις μεγαλύτερες ηγετικές ικανότητες.
Ο ηγέτης της Βορείου Κορέας έχει τρεις γιους, αλλά ο Κιμ Γιονγκ Ουν λέγεται ότι του μοιάζει περισσότερο από όλους και έχει τις μεγαλύτερες ηγετικές ικανότητες.
Συμπλοκή στην μπυραρία.
1930, Αμβούργο, στην εγκαθιδρυμένη από τους νικητές του πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, δημοκρατία της Βαϊμάρης. Στα ερείπια μιας παλιάς και ηττημένης Γερμανίας, δύο ιδεολογίες με κοινά σημεία αναφοράς, συγκρούονται ανελέητα, μέσω των παραστρατιωτικών τους οργανώσεων.
Η αριστερά αντιπροσωπεύεται από τους «Κόκκινους Πεζοναύτες» και το «υβρίδιο μεταξύ δεξιάς και αριστεράς», ο εθνικοσοσιαλισμός, αντιπροσωπεύεται τόσο από τα αριστεροσοσιαλίζοντα «Τάγματα Εφόδου» (Sturmabteilung, SA, γνωστοί και ως «Φαιοχίτωνες») όσο και τα καθαρά εθνικοσοσιαλιστικά και – τότε – μικρότερης αριθμητικής υπεροχής SS (Schutzstaffel).
Το παρακάτω κείμενο αναδεικνύει την αντιπαλότητα αλλά και τον αλληλοσεβασμό (λόγω αμοιβαίου μίσους προς «τη δημοκρατία της Βαϊμάρης», προσέξτε όμως με τι θαυμασμό περιγράφει τους Πεζοναύτες ο συγγραφέας) μεταξύ των δύο ιδεολογιών εκείνη την ταραγμένη εποχή όπου οι καθημερινές συμπλοκές στα οδοφράγματα ήταν μια πραγματικότητα.
Προέρχεται από το βιβλίο του εθνικοσοσιαλιστή ακτιβιστή Hermann Okraß, "Hamburg bleibt rot", σελίδες 201 – 207 και δημοσιεύεται στην ιστοσελίδα στα πλαίσια αυτού που κάνω τελευταία, του να αναρτώ κάθε λογής ποιήματα και διάφορα αποσπάσματα ιστορικού και φιλοσοφικού περιεχομένου, επειδή δεν έχω τον χρόνο και κυρίως την όρεξη να γράψω κάτι διαφορετικό αυτό τον καιρό.
Το παρακάτω κείμενο αναδεικνύει την αντιπαλότητα αλλά και τον αλληλοσεβασμό (λόγω αμοιβαίου μίσους προς «τη δημοκρατία της Βαϊμάρης», προσέξτε όμως με τι θαυμασμό περιγράφει τους Πεζοναύτες ο συγγραφέας) μεταξύ των δύο ιδεολογιών εκείνη την ταραγμένη εποχή όπου οι καθημερινές συμπλοκές στα οδοφράγματα ήταν μια πραγματικότητα.
Προέρχεται από το βιβλίο του εθνικοσοσιαλιστή ακτιβιστή Hermann Okraß, "Hamburg bleibt rot", σελίδες 201 – 207 και δημοσιεύεται στην ιστοσελίδα στα πλαίσια αυτού που κάνω τελευταία, του να αναρτώ κάθε λογής ποιήματα και διάφορα αποσπάσματα ιστορικού και φιλοσοφικού περιεχομένου, επειδή δεν έχω τον χρόνο και κυρίως την όρεξη να γράψω κάτι διαφορετικό αυτό τον καιρό.
«Το τμήμα του βόρειου Βίντερχουντε είχε οργανώσει μία εκλογική συνάντηση για τις 19 Αυγούστου, η οποία θα διεξαγόταν στην μπιραρία Am Stadtpark. Ομιλητής θα είναι ο κομματικός σύντροφος Ράινκε. Η Ομάδα Εφόδου 11 θα περιφρουρήσει τη συγκέντρωση. Την προηγούμενη ημέρα από τη συγκέντρωση, ο επικεφαλής της Ομάδας Εφόδου Μάιζερτ λαμβάνει ένα τηλεφώνημα από τον επικεφαλής [των SA] στην περιοχή Ούλενχορστ-Βίντερχουντε. Του αναφέρει ότι υπάρχει η φήμη ότι οι Κόκκινοι Πεζοναύτες θα παραβρεθούν στη συγκέντρωση.[…]
Το κτήριο έχει γεμίσει ασφυκτικά με κόσμο, αφού περίπου 200 άνθρωποι βρίσκονται εκεί. Υπάρχουν δύο μονάδες [των SA] στην αίθουσα της συγκέντρωσης και μία ομάδα των SA στην περιοχή ακριβώς έξω από την αίθουσα. Όλα είναι ήσυχα. Κανένα ίχνος των Κόκκινων Πεζοναυτών. Θα έρθουν τελικά ή όχι; Η ώρα είναι 9 μ.μ. Έξω οι δρόμοι αντηχούν από εκατοντάδες άνδρες σε παράταξη. Ο ήχος φθάνει στο εσωτερικό, η πόρτα ανοίγει. Ένας πανύψηλος άνδρας βαδίζει μέσα. «Κόκκινο Μέτωπο!» - «Χάιλ Χίτλερ!». Οι Κόκκινοι Πεζοναύτες έφθασαν.Εισέρχονται στην αίθουσα ένας-ένας, σε μία μακρά πομπή που θυμίζει αλυσίδα. Μιλούν ελάχιστα μεταξύ τους ή σε εμάς. Ψηλοί τύποι. Σιδερένιες γροθιές. Υπέροχοι άνδρες. Οι καλύτεροι του Κομμουνιστικού Κόμματος στο Αμβούργο. Ιδεαλιστές, όπως μπορούν να δουν οι έκπληκτοι άνδρες των SA. Το καλύτερο αίμα της γερμανικής εργατικής τάξης. Όχι αλήτες. Όχι όχλος. Εργάτες!
Υπό την προστασία των Κόκκινων Πεζοναυτών ο όχλος ακολουθεί. Οι ίδιοι οι Κόκκινοι Πεζοναύτες τους ωθούν έξω από την αίθουσα. Δεν θέλουν να έχουν σχέση με αυτούς τους νεαρούς του όχλου της εργατικής τάξης. Ωστόσο αρκετοί από αυτούς παραμένουν. Ο αρχηγός των Κόκκινων Πεζοναυτών επιθεωρεί την αίθουσα και κατευθύνει τους άνδρες του στις θέσεις τους. Πενήντα άνδρες κάθονται ανάμεσα στο ακροατήριο. Οι υπόλοιποι κατευθύνονται σε μία γωνία, δίπλα στην εξέδρα του ομιλητή. Έχουν φέρει μαζί τους έναν ομιλητή για τη συζήτηση. [Στις πολιτικές ομιλίες ακολουθούσε συζήτηση, κατά την οποία έπαιρναν τον λόγο και εκπρόσωποι άλλων κομμάτων – σ.τ.σ.][….]
Ο Ράινκε εκφωνεί ακόμη τον λόγο του και τώρα ολοκληρώνει. Διάλειμμα. Μία βαθιά ανάσα ακούγεται στην αίθουσα, όπου είναι συγκεντρωμένα τα μέλη των SA και των SS. Συζήτηση. Ο κομμουνιστής, ένας άσχημος μαυρομάλλης, ανεβαίνει στο βήμα. Ο πρόεδρος της συγκέντρωσης τον ρωτά: «Υποστηρίζετε το σύνθημα ‘Τσακίστε τους φασίστες όπου τους συναντάτε;». Ο κομμουνιστής δεν λέει τίποτε. Η ησυχία είναι βαριά, αποπνικτική. Ο κομμουνιστής ακόμη δεν λέει τίποτε. Η ησυχία είναι τέτοια που κανείς μπορεί να ακούσει το πλήθος να αναπνέει. Τότε ανοίγει η πόρτα ανάμεσα στην αίθουσα και τη μπιραρία. Ο Κλάους Κρον, επικεφαλής της ομάδας των SS, στέκεται στην πόρτα. Πίσω από τους Κόκκινους Πεζοναύτες. Πίσω του βρίσκονται οι άνδρες των SS, δεκαέξι συνολικά. Τα κεφάλια του πλήθους στρέφονται και κοιτάζουν τον επικεφαλής της ομάδας και τους άνδρες των SS. Οι Κόκκινοι Πεζοναύτες αισθάνονται τους αντιπάλους τους. «Αυτοί είναι λοιπόν. Είναι και τα SS εδώ». Η φωνή του επικεφαλής των SS αντηχεί δυνατή: «Πείτε ναι ή όχι! Ναι ή όχι!». Έπειτα μένει σιωπηλός.Ο αρχηγός των Κόκκινων Πεζοναυτών σηκώνεται αργά. Είναι ένα κεφάλι υψηλότερος από τους άνδρες του. Υψώνει ένα ποτήρι μπίρας και το εκσφενδονίζει στον αέρα, προς την θέση του προέδρου. Ο τελευταίος το βλέπει και μετακινεί το κεφάλι του. Το ποτήρι σπάει πάνω στον τοίχο.
Πίσω στη συγκέντρωση! Για άλλη μία φορά όλοι παίρνουν βαθιά ανάσα. Ολόκληρο το πλήθος των Κόκκινων Πεζοναυτών στέκεται μαζί. Ακούγονται ήχοι από σπασίματα, καθώς δέκα, είκοσι καρέκλες σπάνε και γίνονται όπλα. Προτού οι κομμουνιστές προλάβουν να ορμήσουν, τα SA είναι εκεί, επιτίθενται στους αντιπάλους τους πάνω από τις καρέκλες και τα τραπέζια, πάνω από τα κεφάλια των παρισταμένων. Ξεσπάει καταιγίδα. Μία κραυγή διατρέχει την αίθουσα: «Ζήτω ο Αδόλφος Χίτλερ!» Η μάχη αρχίζει.[…]
Η μάχη είναι σκληρή και απεγνωσμένη. Παντού σπασίματα και ήχοι από συγκρούσεις. Η αίθουσα αντηχεί από τις κραυγές. Οι «αξιότιμοι πολίτες» διαφεύγουν από την πόρτα. Μόνο ένας γέρος με λευκή γενειάδα, ένας υπέροχος τύπος, ενώνεται με τις τάξεις των SA. Καταφέρνει το ένα χτύπημα μετά το άλλο, έως ότου σπάει το μπαστούνι του. Τότε αρπάζει το πόδι μίας καρέκλας. Κόκκινο αίμα είναι κολλημένο στη λευκή του γενειάδα. Δίπλα του στέκονται νεαροί άνδρες των SA. Οι Κόκκινοι Πεζοναύτες κρατούν τις θέσεις τους, όμως δεν είναι σε θέση να κάνουν τίποτε. Έχουν μαζευτεί σε μία γωνία και μόνο η εμπρόσθια σειρά τους μπορεί να αγωνιστεί. Μάχονται όμως σαν άνδρες που μάχονται για μία ιδέα – είναι αδιάφορο εκείνη τη στιγμή αν είναι καλή ή κακή ιδέα. Η εμπρόσθια σειρά των Κόκκινων Πεζοναυτών κρατά σταθερά τη θέση της, μέχρι που πέφτουν στο πάτωμα από τα χτυπήματα. Η δεύτερη σειρά στέκεται, έπειτα η τρίτη. Ο ένας κείται πάνω στον άλλον. Καθώς πέφτουν κάτω, καταφέρνουν ένα τελευταίο χτύπημα σε αυτόν που τους έριξε.
Ο Ράινκε εκφωνεί ακόμη τον λόγο του και τώρα ολοκληρώνει. Διάλειμμα. Μία βαθιά ανάσα ακούγεται στην αίθουσα, όπου είναι συγκεντρωμένα τα μέλη των SA και των SS. Συζήτηση. Ο κομμουνιστής, ένας άσχημος μαυρομάλλης, ανεβαίνει στο βήμα. Ο πρόεδρος της συγκέντρωσης τον ρωτά: «Υποστηρίζετε το σύνθημα ‘Τσακίστε τους φασίστες όπου τους συναντάτε;». Ο κομμουνιστής δεν λέει τίποτε. Η ησυχία είναι βαριά, αποπνικτική. Ο κομμουνιστής ακόμη δεν λέει τίποτε. Η ησυχία είναι τέτοια που κανείς μπορεί να ακούσει το πλήθος να αναπνέει. Τότε ανοίγει η πόρτα ανάμεσα στην αίθουσα και τη μπιραρία. Ο Κλάους Κρον, επικεφαλής της ομάδας των SS, στέκεται στην πόρτα. Πίσω από τους Κόκκινους Πεζοναύτες. Πίσω του βρίσκονται οι άνδρες των SS, δεκαέξι συνολικά. Τα κεφάλια του πλήθους στρέφονται και κοιτάζουν τον επικεφαλής της ομάδας και τους άνδρες των SS. Οι Κόκκινοι Πεζοναύτες αισθάνονται τους αντιπάλους τους. «Αυτοί είναι λοιπόν. Είναι και τα SS εδώ». Η φωνή του επικεφαλής των SS αντηχεί δυνατή: «Πείτε ναι ή όχι! Ναι ή όχι!». Έπειτα μένει σιωπηλός.Ο αρχηγός των Κόκκινων Πεζοναυτών σηκώνεται αργά. Είναι ένα κεφάλι υψηλότερος από τους άνδρες του. Υψώνει ένα ποτήρι μπίρας και το εκσφενδονίζει στον αέρα, προς την θέση του προέδρου. Ο τελευταίος το βλέπει και μετακινεί το κεφάλι του. Το ποτήρι σπάει πάνω στον τοίχο.
Πίσω στη συγκέντρωση! Για άλλη μία φορά όλοι παίρνουν βαθιά ανάσα. Ολόκληρο το πλήθος των Κόκκινων Πεζοναυτών στέκεται μαζί. Ακούγονται ήχοι από σπασίματα, καθώς δέκα, είκοσι καρέκλες σπάνε και γίνονται όπλα. Προτού οι κομμουνιστές προλάβουν να ορμήσουν, τα SA είναι εκεί, επιτίθενται στους αντιπάλους τους πάνω από τις καρέκλες και τα τραπέζια, πάνω από τα κεφάλια των παρισταμένων. Ξεσπάει καταιγίδα. Μία κραυγή διατρέχει την αίθουσα: «Ζήτω ο Αδόλφος Χίτλερ!» Η μάχη αρχίζει.[…]
Η μάχη είναι σκληρή και απεγνωσμένη. Παντού σπασίματα και ήχοι από συγκρούσεις. Η αίθουσα αντηχεί από τις κραυγές. Οι «αξιότιμοι πολίτες» διαφεύγουν από την πόρτα. Μόνο ένας γέρος με λευκή γενειάδα, ένας υπέροχος τύπος, ενώνεται με τις τάξεις των SA. Καταφέρνει το ένα χτύπημα μετά το άλλο, έως ότου σπάει το μπαστούνι του. Τότε αρπάζει το πόδι μίας καρέκλας. Κόκκινο αίμα είναι κολλημένο στη λευκή του γενειάδα. Δίπλα του στέκονται νεαροί άνδρες των SA. Οι Κόκκινοι Πεζοναύτες κρατούν τις θέσεις τους, όμως δεν είναι σε θέση να κάνουν τίποτε. Έχουν μαζευτεί σε μία γωνία και μόνο η εμπρόσθια σειρά τους μπορεί να αγωνιστεί. Μάχονται όμως σαν άνδρες που μάχονται για μία ιδέα – είναι αδιάφορο εκείνη τη στιγμή αν είναι καλή ή κακή ιδέα. Η εμπρόσθια σειρά των Κόκκινων Πεζοναυτών κρατά σταθερά τη θέση της, μέχρι που πέφτουν στο πάτωμα από τα χτυπήματα. Η δεύτερη σειρά στέκεται, έπειτα η τρίτη. Ο ένας κείται πάνω στον άλλον. Καθώς πέφτουν κάτω, καταφέρνουν ένα τελευταίο χτύπημα σε αυτόν που τους έριξε.
Πέφτουν όλοι κάτω, Κόκκινοι Πεζοναύτες, άνδρες των SA, άνδρες των SS. Η μάχη συνεχίζεται πάνω από τα σώματά τους. Αδιάκοπα. Σε μία άκρη ένας άνδρας των SA πέφτει στα γόνατα, παρασύροντας μαζί του έναν κομμουνιστή. Σε ένα άλλο σημείο ένας από τους λεγεωνάριους της Μόσχας πέφτει χτυπημένος στα πόδια ενός συντρόφου. Το αίμα κυλάει σε ποτάμια. Η μία ιδεολογία αντιμετωπίζει την άλλη.[…]Η μάχη έχει τελειώσει. Ο αρχηγός των Κόκκινων Πεζοναυτών, καλυμμένος με αίματα, αντιλαμβάνεται ότι η μάχη έχει χαθεί. Σταματά. Οι άνδρες του πολέμησαν σαν λιοντάρια. Μόνον είκοσι από τους εκατό δεν έχουν πληγωθεί. Οι υπόλοιποι κείνται στο έδαφος σφαδάζοντας. Ανάμεσα σε σπασμένες καρέκλες, διαλυμένα τραπέζια, ανάμεσα σε γυαλιά, αίματα και σκόνη. Ο ένας δίπλα στον άλλο. Και οι άνδρες των SA και των SS έχουν ματώσει. Όμως η ιδεολογία τους ήταν καλύτερη και συνεπώς είχαν ισχυρότερη θέληση, μεγαλύτερη δύναμη, αγριότερο θάρρος.
Ακούγεται μία σφυρίχτρα. Είναι το σύνθημα της υποχώρησης για τους Κόκκινους Πεζοναύτες. Διαφεύγουν από το παράθυρο, κυνηγημένοι από τα SA και τα SS. Η μάχη έχει τελειώσει και η επικράτηση είναι σαφής. Οι νοσοκόμοι των εργατών μεταφέρουν τους τραυματίες. Κανείς εθνικοσοσιαλιστής δεν τους εμποδίζει.[…]Την επόμενη ημέρα οι εφημερίδες γράφουν για μία «εκλογική μάχη στο Βίντερχουντε». Εκλογική μάχη ; Μία αποφασιστική μάχη ήταν αυτή που δόθηκε. Όμως οι γραφιάδες της μεσαίας τάξης και οι εφημερίδες των Σοσιαλδημοκρατών δεν θα μπορούσαν να το γνωρίζουν».
http://ehetlaios.blogspot.com/2008/11/blog-post.html
Ο Otto Strasser για τους Μαρξιστές.
Μετάφραση - Επεξεργασία κειμένου : Κάδμος.
«Εσείς οι μαρξιστές αναφερόσαστε πάντοτε στις θεωρίες του Μαρξ. Ο Μαρξ όμως δίδασκε, ότι η θεωρία επαληθεύεται μόνο από την πράξη. Εσείς όμως προβάλλετε πάντοτε εξηγήσεις για τις ήττες της εργατικής Διεθνούς. Ο μαρξισμός σας απέτυχε: Για την ήττα στα 1914 έφταιγε η “αποστασία της Σοσιαλδημοκρατίας”, για το 1918, η “προδοτική πολιτική της” και οι αυταπάτες της. Και τώρα έχετε πάλι έτοιμες τις “εξηγήσεις” για το γεγονός, ότι στην παρούσα παγκόσμια κρίση οι μάζες στρέφονται δεξιά κι όχι αριστερά. Μα οι εξηγήσεις σας δεν αλλάζουν το γεγονός της ήττας. Πού λοιπόν στα τελευταία 80 χρόνια επαλήθεψε η πράξη τη θεωρία της κοινωνικής επανάστασης; Το βασικό σας λάθος είναι, ότι αρνιόσαστε την ψυχή και το πνεύμα ή το γελοιοποιείτε, και πάντως δεν το καταλαβαίνετε».
KIM JONG IL.
“Εάν οι ορκισμένοι εχθροί μας επιτεθούν εναντίον μας με μαχαίρι , απάντησε με σπαθί. Εάν μας σκοπεύουν με τουφέκι , απάντησε με κανόνι”.
"Τα αθώα θύματα της Αμερικανικής θηριωδίας"
"Κατά τη διάρκεια του Πολέμου του Βιετνάμ, εκατομμύρια γαλόνια Agent Orange ψεκαστηκαν σε όλες τις περιφέρειες της χώρας, για την καταστροφή των δασών που προσφεραν κάλυψη στους αντάρτες Βιετκονγκ ....
Περιείχαν ομως και επικίνδυνες διοξίνες TCCD. Η έκθεση στις διοξινες εχει προκαλέσει διάφορες μορφές καρκίνου, γενετικές ανωμαλίες και άλλες σπανιες και χρόνιες νευρολογικες ασθένειες. Ανάλογα µε τη στρατηγική σηµασία της περιοχής, οι ψεκασµοί επαναλήφθηκαν 5 -10 φορές, µεταβάλλοντας τα δάση και τους ορυζώνες σε κρανίου τόπο.
Για να κατανοήσει κανείς την καταστροφή που προκλήθηκε, αρκεί να σηµειωθεί ότι στις παραπάνω ποσότητες του orange agent περιέχονταν 400 kg διοξίνης, µιας ουσίας που είναι τροµακτικά επικίνδυνη για την ανθρώπινη υγεία ακόµα και σε απειροελάχιστες ποσότητες. Συγκριτικά, στο ατύχηµα στην ιταλική πόλη Σεβέζο (1976) – το οποίο θεωρήθηκε τεράστια περιβαλλοντική καταστροφή και οδήγησε στην θέσπιση αυστηρότατων προδιαγραφών για την αποφυγή των βιοµηχανικών ατυχηµάτων - η ποσότητα της διοξίνης που εκλύθηκε δεν ξεπερνούσε τα 2 kιλα.
Όµως, το τροµερό είναι ότι όλα αυτά τα προβλήµατα υγειας κληροδοτούνται και στους απογόνους των θυµάτων της διοξίνης. Στην πολη Ho Chi Minh υπαρχει το "Peace Village" ενα κεντρο περιθαλψης (κολαστηριο) μικρων παιδιων."
Συγκρότημα Γιονγκμπιον.
"Οποιαδήποτε επίθεση κατά του συγκροτήματος Yongbyon θα σημάνει πυρηνικό πόλεμο"
Kim Myong-chol , ημιεπίσημος εκπρόσωπος Β. Κορέας στο Τόκυο.
Kim Myong-chol , ημιεπίσημος εκπρόσωπος Β. Κορέας στο Τόκυο.
Η Β.Κορέα «ετοιμάζεται να δοκιμάσει πύραυλο μεγάλου βεληνεκούς».
Η Βόρειος Κορέα φαίνεται να ετοιμάζεται για την εκτόξευση ενός βαλλιστικού πυραύλου ο οποίος θα μπορούσε ίσως να φτάσει μέχρι τις δυτικές ΗΠΑ , μεταδίδουν την Τρίτη μέσα της Νοτίου Κορέας και της Ιαπωνίας επικαλούμενα πηγές των μυστικών υπηρεσιών.
Η εξέλιξη έρχεται την ώρα που οι σχέσεις ανάμεσα στις δύο Κορέες περνούν σε μια νέα φάση έντασης : Την περασμένη εβδομάδα, η Β. Κορέα εγκατέλειψε όλες τις συμφωνίες που αποτρέπουν τις εχθροπραξίες με τη γείτονά της. Σύμφωνα με αναλυτές , η κίνηση αυτή αφενός απαντά στη σκληρή πολιτική της Σεούλ , αφετέρου αποσκοπεί στο να προσελκύσει την προσοχή του Μπαράκ Ομπάμα.
Οι μυστικές υπηρεσίες της Νοτίου Κορέας εντόπισαν ένα τρένο που μεταφέρει ένα μεγάλο κυλινδρικό αντικείμενο προς τη νέα πυραυλική βάση του Ντονγκτσάνγκ-νι στα δυτικά της Β.Κορέας, μεταδίδει το νοτιοκορεατικό πρακτορείο ειδήσεων Yonhap. Η ίδια είδηση δημοσιεύεται την Τρίτη στην ιαπωνική εφημερίδα Sankei.
Και τα δύο μέσα επικαλούνται κυβερνητικές πηγές που διατηρούν την ανωνυμία τους. Τα υπουργεία Εξωτερικών Νοτίου Κορέας και Ιαπωνίας αρνήθηκαν να σχολιάσουν τις πληροφορίες.
Ο πύραυλος που φέρεται να ετοιμάζεται να εκτοξεύσει η Πιονγκγιάνγκ είναι πιθανότατα ένας Ταεποντόνγκ-2, ο πλέον προηγμένος βαλλιστικός πύραυλος της χώρας. Το βεληνεκές του φέρεται να φτάνει τα 6.700 χλμ, κάτι που σημαίνει ότι ακόμα και η Αλάσκα βρίσκεται εντός εμβέλειας.
H πρώτη δοκιμαστική εκτόξευση του Ταεποντόνγκ-2 πραγματοποιήθηκε το 2006 , ο πύραυλος όμως συνετρίβη στον ωκεανό λίγα δευτερόλεπτα μετά την εκτόξευση.
Οι εργασίες που απαιτούνται για μια νέα εκτόξευση θα διαρκούσαν τουλάχιστον δύο μήνες από σήμερα, εκτιμά η Νότιος Κορέα.
http://www.in.gr/
Δοκιμή πυραύλου αέρος - επιφανείας ανακοίνωσε το Ιράν.
Οι δυνάμεις του Ιράν πραγματοποίησαν επιτυχημένη δόκιμη πυραύλου αέρος - επιφανείας μεγάλου βεληνεκούς ανακοίνωσαν κρατικά μέσα εμημέρωσης.
Πρόκειται για πύραυλο αέρος - επιφανείας με βεληνεκές 110 χιλιομέτρων, σύμφωνα με το ιρανικό πρακτορείο ειδήσεων Fars που μεταδίδει ακόμη ότι είναι «υψηλής ακριβείας, έχει βάρος 500 κιλών και μπορεί να χτυπήσει στόχους στην θάλασσα».
Το Ιράν είναι γνωστό ότι διαθέτει ακόμη και πυραύλους εδάφους-εδάφους με μέγιστη ακτίνα δράσης που φτάνει τα 2000 χιλιόμετρα, πράγμα που τους δίνει τη δυνατότητα να πλήξουν στόχους σε όλη τη Μέση Ανατολή.
Λίγες ημέρες νωρίτερα Ιρανός αξιωματούχος είχε αναφέρει ότι οι πύραυλοι της χώρας του είναι πλέον σε θέση να πλήξουν τις ισραηλινές πυρηνικές εγκαταστάσεις.
Το Ισραήλ δεν έχει αποκλείσει την μονομερή στρατιωτική επέμβαση αν το Ιράν δεν μεταπειστεί να εγκαταλείψει το πυρηνικό του πρόγραμμα.
πηγή: τα νέα
"Μεταφυσική του Εθνικομπολσεβικισμού"
Αναρτούμε το τρίτο μέρος του δοκιμίου "Μεταφυσική του Εθνικομπολσεβικισμού" του Aleksandr Dugin και ελπίζουμε οτι σύντομα θα αναρτήσουμε και τα υπόλοιπα τέσσερα μέρη του.
3. Η ιερά συμμαχία του αντικειμενικού.
Ο πιο εύστοχος και πλήρης ορισμός του εθνικομπολσεβικισμού θα είναι ο ακόλουθος: «Εθνικομπολσεβικισμός είναι μία υπέρ-ιδεολογία, κοινή για όλους τους εχθρούς της ανοικτής κοινωνίας». Δεν αποτελεί απλώς μία από τις εχθρικές προς μία τέτοια κοινωνία ιδεολογίες, αλλά είναι ακριβώς η πλήρης συνειδητή, ολική και φυσική αντίθεση. Ο εθνικομπολσεβικισμός είναι ένα είδος ιδεολογίας, η οποία έχει κτισθεί επί της πλήρους και ριζοσπαστικής αρνήσεως του ατόμου και του κεντρικού του ρόλου. Το Απόλυτο, στο όνομα του οποίου γίνεται η άρνηση του ατόμου, έχει, επίσης, την πλέον εκτεταμένη και κοινή λογική. Θα τολμούσαμε να πούμε ότι ο εθνικομπολσεβικισμός ταιριάζει σε κάθε εκδοχή του Απολύτου, σε κάθε νομιμοποίηση της απορρίψεως κάθε «ανοικτής κοινωνίας».
Στον εθνικομπολσεβικισμό υπάρχει μία εμφανής τάση να συμπαντοποιηθεί το Απόλυτο με οποιοδήποτε κόστος, να προωθηθεί ένα τέτοιο είδος ιδεολογίας και ένα τέτοιο είδος φιλοσοφικού προγράμματος, το οποίο θα μπορούσε να αποτελέσει την ενσωμάτωση όλων των διανοητικών μορφών εχθρικών απέναντι στην «ανοικτή κοινωνία», θέτοντές τες σε έναν κοινό παρανομαστή και ενοποιώντας τες σε ένα αρραγές σύνολο και πολιτικό μέτωπο.Κατά την διάρκεια της ιστορίας, βεβαίως, οι διαφορετικές τάσεις, οι οποίες ήταν εχθρικές στην ανοικτή κοινωνία, ήταν και μεταξύ τους εχθρικές. Οι κομμουνιστές μετ’ αγανακτήσεως αρνούνταν την ομοιότητά τους με τους φασίστες και οι συντηρητικοί απέρριπταν κάθε σχέση με τις προαναφερόμενες τάσεις.
Στην πράξη ουδείς των εχθρών της «ανοικτής κοινωνίας» απεδέχθη την σχέση του με τις ανάλογες ιδεολογίες, διότι αναλογιζόταν τις συγκρίσεις αυτές ως υποτιμητικές. Την ίδια στιγμή οι διάφορες εκδοχές της «ανοικτής κοινωνίας» αναπτύσσονταν από κοινού, έχοντας ξεκάθαρη συνείδηση της ιδεολογικής κα φιλοσοφικής συγγένειάς τους. Η αρχή του ατομικισμού θα μπορούσε να ενώσει τον Αγγλική Προτεσταντική μοναρχία με τον δημοκρατικό κοινοβουλευτισμό της Βορείου Αμερικής, όπου αρχικά ο φιλελευθερισμός συνδυάστηκε όμορφα με την δουλοκτησία.Οι εθνικομπολσεβίκοι ήσαν ακριβώς οι πρώτοι που προσπάθησαν να ομαδοποιήσουν τις διαφορετικές εχθρικές στην «ανοικτή κοινωνία » ιδεολογίες και απεκάλυψαν, όπως επίσης και οι ιδεολογικοί τους αντίπαλοι, κάποιον κοινό άξονα, ο οποίος συγκέντρωνε γύρω του όλες τις πιθανές εναλλακτικές απέναντι στον ατομικισμό και την κοινωνία που βασίζεται σε αυτόν.
Σε αυτόν τον θεμελιώδη και ελάχιστα εξ ολοκλήρου αντιληπτό ρυθμό οι ιστορικά πρώτοι εθνικομπολσεβίκοι βάσισαν τις θεωρίες τους, χρησιμοποιώντας την στρατηγική της «διπλής κριτικής». Ο στόχος της κριτικής του εθνικομπολσεβικισμού ήταν ο ατομικισμός τόσο στα «δεξιά» όσο και στα «αριστερά». (Στα δεξιά εκφράστηκε στα οικονομικά, στην «θεωρία της αγοράς».Στα αριστερά εκφράστηκε στον πολιτικό φιλελευθερισμό: «κοινωνία δικαίου», «ανθρώπινα δικαιώματα» και ούτω καθεξής)Με άλλα λόγια οι εθνικομπολσεβίκοι συνέλαβαν πέραν των ιδεολογιών την ουσία των δύο αντιθέτων και την δική τους μεταφυσική θέση.Στην γλώσσα της φιλοσοφίας ο «ατομικισμός» έχω ταυτισθεί στην πράξη με τον «υποκειμενισμό». Εάν εφαρμόσουμε τον εθνικομπολσεβικισμό σε αυτό το επίπεδο, μπορεί να υποστηριχθεί ότι ο εθνικομπολσεβικισμός τίθεται σθεναρά εναντίον του «υποκειμενικού» και υπέρ του «αντικειμενικού».
Δεν πρόκειται για το ερώτημα: υλισμός ή ιδεαλισμός. Το ερώτημα είναι: ο αντικειμενικός ιδεαλισμός και υλισμός (στην μία πλευρά) και ο υποκειμενικός ιδεαλισμός και υλισμός2 (στην άλλη πλευρά!).Η πολιτική φιλοσοφία, ούτως, του εθνικομπολσεβικισμού επιβεβαιοί την φυσική ενότητα των ιδεολογιών, οι οποίες βασίζονται στην αποδοχή της κεντρικής θέσεως του αντικειμενικού, στο οποίο απονέμεται το ίδιο επίπεδο με αυτό του Απολύτου. , δίχως εξάρτηση από το πώς μεταφράζεται ο αντικειμενικός αυτός χαρακτήρας (εκδήλωση). Θα μπορούσε να ειπωθεί ότι το ανώτατο μεταφυσικό κορύφωμα του εθνικομπολσεβικισμού είναι το Ινδουιστικό σχήμα «Το Άτμαν είναι το Μπράμαν». Στον Ινδουισμό το «Άτμαν» αποτελεί το υπέρτατο, υπερβατικό ανθρώπινο «Εγώ», ανεξάρτητο από το ατομικό «εγώ», αλλά εντός αυτού ως το πλέον φανερό και μυστηριώδες μέρος του, διαφεύγοντας από την ενυπάρχουσα σύλληψη. Το «Άτμαν» είναι το εσωτερικό Πνεύμα, αλλά το αντικειμενικό και υπερ-ατομικό. Το «Μπράμαν» είναι η απόλυτη πραγματικότητα, η οποία εναγκαλίζει το άτομο έξωθεν, είναι ο εξώτερος αντικειμενικός χαρακτήρας, εξυψωμένος στην υπέρτατη αρχική πηγή του.
Η ταυτότητα του «Άτμαν» και του «Μπράμαν» στην υπερβατική ενότητα είναι η κορωνίδα της μεταφυσικής του Ινδουισμού και, το σημαντικότερο όλων, αποτελεί την βάση για την οδό του πνευματικού γίγνεσθαι. Αυτό είναι, δίχως καμμία εξαίρεση, το κοινό για όλα τα ιερά δόγματα σημείο.
Σε όλα βρίσκεται το ερώτημα περί του κυρίου σκοπού της ανθρώπινης υπάρξεως, δηλαδή η αυθυπέρβαση, η επέκταση πέραν των ορίων του μικρού ατομικού «εγώ». Ο δρόμος μακριά από αυτό το «εγώ» είτε εσωτερικά είτε εξωτερικά οδηγεί στο ίδιο νικηφόρο αποτέλεσμα. Όθεν ακολουθεί το παραδοσιακό μυητικό παράδοξο, το οποίο εκφράζεται στην περίφημη ευαγγελική φράση: «όστις καταστρέφει την ψυχή του στο όνομά μου, αυτός την σώζει». Η ίδια ουσία περιέχεται στην ευφυή ρήση του Νίτσε:«Ο άνθρωπος πρέπει να ξεπερασθεί». Ο φιλοσοφικός δυισμός μεταξύ του «υποκειμενικού» και του «αντικειμενικού» επηρέασε κατά την ιστορία την πλέον συγκεκριμένη σφαίρα , την ιδεολογία και εν συνεχεία την πολιτική και κοινωνική ιεράρχηση. Οι ποικίλες εκφάνσεις της «ατομικιστικής» φιλοσοφίας έχουν σταδιακά επικεντρωθεί στο ιδεολογικό στρατόπεδο της φιλελεύθερης και δημοκρατικής-φιλελεύθερης πολιτικής. Αυτό ακριβώς είναι το μακρο-μοντέλο της «ανοικτής κοινωνίας», για το οποίο έγραψε ο Κάρλ Πόππερ.
Η «ανοικτή κοινωνία» αποτελεί τον τελικό και πληρέστερο καρπό του ατομικισμού , ο οποίος μετεβλήθη σε ιδεολογία και εκπληρώνεται στην συγκεκριμένη πολιτική. Είναι, λοιπόν, θεμιτό να θέσουμε το πρόβλημα του καλύτερου κοινού ιδεολογικού σχήματος για τους οπαδούς της «αντικειμενικής» προσεγγίσεως, της οικουμενιστικής πολιτικής και του κοινωνικού προγράμματος για τους «εχθρούς της ανοικτής κοινωνίας». Ως αποτέλεσμα θα δρέψουμε τίποτα άλλο παρά την ιδεολογία του εθνικομπολσεβικισμού.Μαζί με την ριζοσπαστική καινοτομία αυτής της φιλοσοφικής μερίδος, η οποία δημιουργήθηκε υπό αυτές τις συνθήκες εγκάρσια σε σχέση με τα συνήθη σχήματα (όπως ιδεαλισμός-υλισμός), οι εθνικομπολσεβίκοι δημιούργησαν το νέο όριο στην πολιτική.
Τόσο η δεξιά όσο και η αριστερά χωρίζονται οι ίδιες σε δύο τομείς. Η τελείως αριστερά , οι κομμουνιστές, οι μπολσεβίκοι, όλοι οι «εξ αριστερών» διάδοχοι του Χέγκελ συδυάζονται στην σύνθεση του εθνικοπολσεβικισμού με τους εθνικιστές, τους κρατιστές, τους οπαδούς της ιδέας του «Νέου Μεσαίωνος», εν ολίγοις όλους τους διαδόχους του Χέγκελ «εκ δεξιών».Οι εχθροί της ανοικτής κοινωνίας επιστρέφουν στον μεταφυσικό τους χώρο, ο οποίος είναι κοινός για όλους τους.
σημειώσεις του συγγραφέως
2.Ενώ οι τρείς πρώτες αναφορές (αντικειμενικός υλισμός ή απλώς «υλισμός» «αντικειμενικός ιδεαλισμός» και «υποκειμενικός ιδεσλισμός») χρησιμοποιούνται ευρέως ,ο όρος «υποκειμενικός υλισμός» απαιτεί πρόσθετη ερμηνεία. «Υποκειμενικός υλισμός», λοιπόν, είναι η τυπική για την καταναλωτική κοινωνία ιδεολογία, στην οποίαν η συνάντηση των αναγκών υλικού και φυσικού χαρακτήρος αποτελεί το βασικό κίνητρο για τις πράξεις του ατόμου. Στην κατάσταση αυτή όλη η πραγματικότητα δεν βρίσκεται στις συνειδησιακές δομές του ατόμου (όπως στον υποκειμενικό ιδεαλισμό), αλλά στις ατομικές αισθήσεις, χαμηλότατα συναισθήματα, στους συνδυασμούς φόβων και ηδονών, στα βαθύτερα στρώματα της ανθρώπινης ψυχής, τα οποία σχετίζονται με τα φυτικά, σωματικά επίπεδα.. Στο φιλοσοφικό επίπεδο ο ηδονισμός και ο πραγματισμός ανταποκρίνονται σε αυ-τήν, μαζί με κάποιες σχολές ψυχολογίας, όπως ο φροϋδισμός. Όλες οι απόπειρες πολιτικού αναθεωρητισμού του κομμουνιστικού κινήματος , παρεμπιπτόντως, από τον «μαχισμό» και τον μπερνσταϊνισμό μέχρι τον ευρωκομμουνισμό συνοδεύονταν σε φιλοσοφικό επίπεδο από την χρήση της υποκειμενικίστικης προσεγγίσεως και διαφόρων εκδοχών του «υποκειμενικού υλισμού», του οποοίου τελευταία εκδήλωση ήταν ο φροϋδο-μαρξισμός.
3. Υπάρχει η αντίστροφος διαδικασία στην αντίθετη πλευρά: οι Καντιανοί αναθεωρητές της Σοσιαλδημοκρατίας, αριστεροί φιλελεύθεροι και προοδευτικοί αποκαλύπτουν την εγγύτητά τους με τους δεξιούς συντηρητικούς, οι οποίοι αποδέχονται τις αξίες της αγοράς, την ελευθερία των συναλλαγών και τα ανθρώπινα δικαιώματα.
http://erimihora.blogspot.com/
Ο πιο εύστοχος και πλήρης ορισμός του εθνικομπολσεβικισμού θα είναι ο ακόλουθος: «Εθνικομπολσεβικισμός είναι μία υπέρ-ιδεολογία, κοινή για όλους τους εχθρούς της ανοικτής κοινωνίας». Δεν αποτελεί απλώς μία από τις εχθρικές προς μία τέτοια κοινωνία ιδεολογίες, αλλά είναι ακριβώς η πλήρης συνειδητή, ολική και φυσική αντίθεση. Ο εθνικομπολσεβικισμός είναι ένα είδος ιδεολογίας, η οποία έχει κτισθεί επί της πλήρους και ριζοσπαστικής αρνήσεως του ατόμου και του κεντρικού του ρόλου. Το Απόλυτο, στο όνομα του οποίου γίνεται η άρνηση του ατόμου, έχει, επίσης, την πλέον εκτεταμένη και κοινή λογική. Θα τολμούσαμε να πούμε ότι ο εθνικομπολσεβικισμός ταιριάζει σε κάθε εκδοχή του Απολύτου, σε κάθε νομιμοποίηση της απορρίψεως κάθε «ανοικτής κοινωνίας».
Στον εθνικομπολσεβικισμό υπάρχει μία εμφανής τάση να συμπαντοποιηθεί το Απόλυτο με οποιοδήποτε κόστος, να προωθηθεί ένα τέτοιο είδος ιδεολογίας και ένα τέτοιο είδος φιλοσοφικού προγράμματος, το οποίο θα μπορούσε να αποτελέσει την ενσωμάτωση όλων των διανοητικών μορφών εχθρικών απέναντι στην «ανοικτή κοινωνία», θέτοντές τες σε έναν κοινό παρανομαστή και ενοποιώντας τες σε ένα αρραγές σύνολο και πολιτικό μέτωπο.Κατά την διάρκεια της ιστορίας, βεβαίως, οι διαφορετικές τάσεις, οι οποίες ήταν εχθρικές στην ανοικτή κοινωνία, ήταν και μεταξύ τους εχθρικές. Οι κομμουνιστές μετ’ αγανακτήσεως αρνούνταν την ομοιότητά τους με τους φασίστες και οι συντηρητικοί απέρριπταν κάθε σχέση με τις προαναφερόμενες τάσεις.
Στην πράξη ουδείς των εχθρών της «ανοικτής κοινωνίας» απεδέχθη την σχέση του με τις ανάλογες ιδεολογίες, διότι αναλογιζόταν τις συγκρίσεις αυτές ως υποτιμητικές. Την ίδια στιγμή οι διάφορες εκδοχές της «ανοικτής κοινωνίας» αναπτύσσονταν από κοινού, έχοντας ξεκάθαρη συνείδηση της ιδεολογικής κα φιλοσοφικής συγγένειάς τους. Η αρχή του ατομικισμού θα μπορούσε να ενώσει τον Αγγλική Προτεσταντική μοναρχία με τον δημοκρατικό κοινοβουλευτισμό της Βορείου Αμερικής, όπου αρχικά ο φιλελευθερισμός συνδυάστηκε όμορφα με την δουλοκτησία.Οι εθνικομπολσεβίκοι ήσαν ακριβώς οι πρώτοι που προσπάθησαν να ομαδοποιήσουν τις διαφορετικές εχθρικές στην «ανοικτή κοινωνία » ιδεολογίες και απεκάλυψαν, όπως επίσης και οι ιδεολογικοί τους αντίπαλοι, κάποιον κοινό άξονα, ο οποίος συγκέντρωνε γύρω του όλες τις πιθανές εναλλακτικές απέναντι στον ατομικισμό και την κοινωνία που βασίζεται σε αυτόν.
Σε αυτόν τον θεμελιώδη και ελάχιστα εξ ολοκλήρου αντιληπτό ρυθμό οι ιστορικά πρώτοι εθνικομπολσεβίκοι βάσισαν τις θεωρίες τους, χρησιμοποιώντας την στρατηγική της «διπλής κριτικής». Ο στόχος της κριτικής του εθνικομπολσεβικισμού ήταν ο ατομικισμός τόσο στα «δεξιά» όσο και στα «αριστερά». (Στα δεξιά εκφράστηκε στα οικονομικά, στην «θεωρία της αγοράς».Στα αριστερά εκφράστηκε στον πολιτικό φιλελευθερισμό: «κοινωνία δικαίου», «ανθρώπινα δικαιώματα» και ούτω καθεξής)Με άλλα λόγια οι εθνικομπολσεβίκοι συνέλαβαν πέραν των ιδεολογιών την ουσία των δύο αντιθέτων και την δική τους μεταφυσική θέση.Στην γλώσσα της φιλοσοφίας ο «ατομικισμός» έχω ταυτισθεί στην πράξη με τον «υποκειμενισμό». Εάν εφαρμόσουμε τον εθνικομπολσεβικισμό σε αυτό το επίπεδο, μπορεί να υποστηριχθεί ότι ο εθνικομπολσεβικισμός τίθεται σθεναρά εναντίον του «υποκειμενικού» και υπέρ του «αντικειμενικού».
Δεν πρόκειται για το ερώτημα: υλισμός ή ιδεαλισμός. Το ερώτημα είναι: ο αντικειμενικός ιδεαλισμός και υλισμός (στην μία πλευρά) και ο υποκειμενικός ιδεαλισμός και υλισμός2 (στην άλλη πλευρά!).Η πολιτική φιλοσοφία, ούτως, του εθνικομπολσεβικισμού επιβεβαιοί την φυσική ενότητα των ιδεολογιών, οι οποίες βασίζονται στην αποδοχή της κεντρικής θέσεως του αντικειμενικού, στο οποίο απονέμεται το ίδιο επίπεδο με αυτό του Απολύτου. , δίχως εξάρτηση από το πώς μεταφράζεται ο αντικειμενικός αυτός χαρακτήρας (εκδήλωση). Θα μπορούσε να ειπωθεί ότι το ανώτατο μεταφυσικό κορύφωμα του εθνικομπολσεβικισμού είναι το Ινδουιστικό σχήμα «Το Άτμαν είναι το Μπράμαν». Στον Ινδουισμό το «Άτμαν» αποτελεί το υπέρτατο, υπερβατικό ανθρώπινο «Εγώ», ανεξάρτητο από το ατομικό «εγώ», αλλά εντός αυτού ως το πλέον φανερό και μυστηριώδες μέρος του, διαφεύγοντας από την ενυπάρχουσα σύλληψη. Το «Άτμαν» είναι το εσωτερικό Πνεύμα, αλλά το αντικειμενικό και υπερ-ατομικό. Το «Μπράμαν» είναι η απόλυτη πραγματικότητα, η οποία εναγκαλίζει το άτομο έξωθεν, είναι ο εξώτερος αντικειμενικός χαρακτήρας, εξυψωμένος στην υπέρτατη αρχική πηγή του.
Η ταυτότητα του «Άτμαν» και του «Μπράμαν» στην υπερβατική ενότητα είναι η κορωνίδα της μεταφυσικής του Ινδουισμού και, το σημαντικότερο όλων, αποτελεί την βάση για την οδό του πνευματικού γίγνεσθαι. Αυτό είναι, δίχως καμμία εξαίρεση, το κοινό για όλα τα ιερά δόγματα σημείο.
Σε όλα βρίσκεται το ερώτημα περί του κυρίου σκοπού της ανθρώπινης υπάρξεως, δηλαδή η αυθυπέρβαση, η επέκταση πέραν των ορίων του μικρού ατομικού «εγώ». Ο δρόμος μακριά από αυτό το «εγώ» είτε εσωτερικά είτε εξωτερικά οδηγεί στο ίδιο νικηφόρο αποτέλεσμα. Όθεν ακολουθεί το παραδοσιακό μυητικό παράδοξο, το οποίο εκφράζεται στην περίφημη ευαγγελική φράση: «όστις καταστρέφει την ψυχή του στο όνομά μου, αυτός την σώζει». Η ίδια ουσία περιέχεται στην ευφυή ρήση του Νίτσε:«Ο άνθρωπος πρέπει να ξεπερασθεί». Ο φιλοσοφικός δυισμός μεταξύ του «υποκειμενικού» και του «αντικειμενικού» επηρέασε κατά την ιστορία την πλέον συγκεκριμένη σφαίρα , την ιδεολογία και εν συνεχεία την πολιτική και κοινωνική ιεράρχηση. Οι ποικίλες εκφάνσεις της «ατομικιστικής» φιλοσοφίας έχουν σταδιακά επικεντρωθεί στο ιδεολογικό στρατόπεδο της φιλελεύθερης και δημοκρατικής-φιλελεύθερης πολιτικής. Αυτό ακριβώς είναι το μακρο-μοντέλο της «ανοικτής κοινωνίας», για το οποίο έγραψε ο Κάρλ Πόππερ.
Η «ανοικτή κοινωνία» αποτελεί τον τελικό και πληρέστερο καρπό του ατομικισμού , ο οποίος μετεβλήθη σε ιδεολογία και εκπληρώνεται στην συγκεκριμένη πολιτική. Είναι, λοιπόν, θεμιτό να θέσουμε το πρόβλημα του καλύτερου κοινού ιδεολογικού σχήματος για τους οπαδούς της «αντικειμενικής» προσεγγίσεως, της οικουμενιστικής πολιτικής και του κοινωνικού προγράμματος για τους «εχθρούς της ανοικτής κοινωνίας». Ως αποτέλεσμα θα δρέψουμε τίποτα άλλο παρά την ιδεολογία του εθνικομπολσεβικισμού.Μαζί με την ριζοσπαστική καινοτομία αυτής της φιλοσοφικής μερίδος, η οποία δημιουργήθηκε υπό αυτές τις συνθήκες εγκάρσια σε σχέση με τα συνήθη σχήματα (όπως ιδεαλισμός-υλισμός), οι εθνικομπολσεβίκοι δημιούργησαν το νέο όριο στην πολιτική.
Τόσο η δεξιά όσο και η αριστερά χωρίζονται οι ίδιες σε δύο τομείς. Η τελείως αριστερά , οι κομμουνιστές, οι μπολσεβίκοι, όλοι οι «εξ αριστερών» διάδοχοι του Χέγκελ συδυάζονται στην σύνθεση του εθνικοπολσεβικισμού με τους εθνικιστές, τους κρατιστές, τους οπαδούς της ιδέας του «Νέου Μεσαίωνος», εν ολίγοις όλους τους διαδόχους του Χέγκελ «εκ δεξιών».Οι εχθροί της ανοικτής κοινωνίας επιστρέφουν στον μεταφυσικό τους χώρο, ο οποίος είναι κοινός για όλους τους.
σημειώσεις του συγγραφέως
2.Ενώ οι τρείς πρώτες αναφορές (αντικειμενικός υλισμός ή απλώς «υλισμός» «αντικειμενικός ιδεαλισμός» και «υποκειμενικός ιδεσλισμός») χρησιμοποιούνται ευρέως ,ο όρος «υποκειμενικός υλισμός» απαιτεί πρόσθετη ερμηνεία. «Υποκειμενικός υλισμός», λοιπόν, είναι η τυπική για την καταναλωτική κοινωνία ιδεολογία, στην οποίαν η συνάντηση των αναγκών υλικού και φυσικού χαρακτήρος αποτελεί το βασικό κίνητρο για τις πράξεις του ατόμου. Στην κατάσταση αυτή όλη η πραγματικότητα δεν βρίσκεται στις συνειδησιακές δομές του ατόμου (όπως στον υποκειμενικό ιδεαλισμό), αλλά στις ατομικές αισθήσεις, χαμηλότατα συναισθήματα, στους συνδυασμούς φόβων και ηδονών, στα βαθύτερα στρώματα της ανθρώπινης ψυχής, τα οποία σχετίζονται με τα φυτικά, σωματικά επίπεδα.. Στο φιλοσοφικό επίπεδο ο ηδονισμός και ο πραγματισμός ανταποκρίνονται σε αυ-τήν, μαζί με κάποιες σχολές ψυχολογίας, όπως ο φροϋδισμός. Όλες οι απόπειρες πολιτικού αναθεωρητισμού του κομμουνιστικού κινήματος , παρεμπιπτόντως, από τον «μαχισμό» και τον μπερνσταϊνισμό μέχρι τον ευρωκομμουνισμό συνοδεύονταν σε φιλοσοφικό επίπεδο από την χρήση της υποκειμενικίστικης προσεγγίσεως και διαφόρων εκδοχών του «υποκειμενικού υλισμού», του οποοίου τελευταία εκδήλωση ήταν ο φροϋδο-μαρξισμός.
3. Υπάρχει η αντίστροφος διαδικασία στην αντίθετη πλευρά: οι Καντιανοί αναθεωρητές της Σοσιαλδημοκρατίας, αριστεροί φιλελεύθεροι και προοδευτικοί αποκαλύπτουν την εγγύτητά τους με τους δεξιούς συντηρητικούς, οι οποίοι αποδέχονται τις αξίες της αγοράς, την ελευθερία των συναλλαγών και τα ανθρώπινα δικαιώματα.
http://erimihora.blogspot.com/
Νέος ισχυρός πύραυλος από τη Βόρεια Κορέα.
ΣΕΟΥΛ.
Η Βόρεια Κορέα άρχισε να συναρμολογεί έναν πύραυλο μεγάλου βεληνεκούς Τaepodong-2 και ενδέχεται να πραγματοποιήσει νέα πυραυλική δοκιμή στα τέλη του μήνα, μετέδωσε ο νοτιοκορεατικός Τύπος. Το πρώτο και το δεύτερο τμήμα του πυραύλου μεταφέρθηκαν σιδηροδρομικώς προς τη θέση εκτόξευσης Μουσουντάνρι, στη Βορειοανατολική Λαϊκή Δημοκρατία της Κορέας. Μόλις ολοκληρωθεί η συναρμολόγησή του, ο πύραυλος θα μεταφερθεί στη βάση εκτόξευσης και πιθανώς θα δοκιμαστεί το νωρίτερο στις 25 Φεβρουαρίου.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
